Bu Güzel Hayvan — Mesut Kondu

Mutluluğun güzel hayvanı bana bir rüyasını gösteren kara su içinde göklerin gürlediği dalgaların kükrediği tam orta yerinde kalbinde bir girdabın büyüyüp genişlediği sevgilim kararan çiy tanesi burada her an her yerde görüp görüp durduğum hayalet sırrıyla boğulup boğulup durduğum aynam gürleyen göklerinle kükreyen dalgalarınla ve girdabınla işte bu yatağa bu odaya bu eve bu sokağa bu şehre boşluk doldu Ve ben de bu oldum Benim ne yüzüm var ne de sesim Ne üzgün ne de kızgınım Aralıktayım Mesut Kondu Bu Güzel Hayvan ile benzerine az rastlanır bir anlatı kuruyor Şiirsel bir atmosferi düzyazıyla ifade ederek kendi üslubunu ustalıkla örüyor Yetişkinlikten çocukluğa şehir uğultusundan tabiatın kucağına düzyazıdan şiire projeksiyon tutan bu ilk kitap çocukluk memleket aşk ve aile hatıraları arasında dolaşan lirik bir anlatı olarak okurun karşısına çıkıyor