Bu This — Nihat Özdal

Bir işaret zamirinden yola çıkan Nihat Özdal bu yu sabitlemeye çalışmıyor aksine onun kayganlığını yönsüzlüğünü tanımsız ama tanıdık hissini çoğaltıyor Bu nun neye işaret ettiğinden çok nasıl ve ne zaman ortaya çıktığıyla ilgileniyor Zamiri özneye dönüştürmeden onun çevresinde dolaşan bir bilinç öneriyor görmeden görme söylemeden anlama sabitlemeden sahiplenme Bu yapı Roger Ballen in görsel evreniyle tamamlanmaktan çok onunla çarpışıyor Ballen in siyah beyaz fotoğrafları psikanalitik gölgeleriyle zamiri kuşatıyor zaman zaman bastırıyor zaman zaman boşluklar bırakıyor Görüntüler kelimelerin çevresinde dönüyor ama hiçbir zaman üstüne oturmuyor Bu hiçbir şeyin sabit olmadığı bir kitap anlam biçim ses ya da işaret Hepsi bir adım ötede az önce geçmiş bir bu da kalmış Starting from a demonstrative pronoun Nihat Özdal doesn t attempt to fix or define this on the contrary he amplifies its slipperiness its lack of direction its undefined yet familiar feeling He is less interested in what this points to and more in how and when it appears Without turning the pronoun into a subject he proposes a consciousness that moves around it seeing without looking understanding without saying possessing without fixing This structure does not complete itself through Roger Ballen s visual universe it collides with it Ballen s black and white photographs surround the pronoun with psychoanalytic shadows at times suppressing it at times leaving space around it The images orbit the words but never settle upon them This is a book in which nothing is stable not meaning not form not sound not even the sign itself Everything lingers a step away in a this that just passed