Buhari nin Sahih inde Dört Mezhebe Göre Amel Edilmeyen Hadisler Tahlil ve Tenkid — Abdullah Çelik

Buhari nin Sahih inde Dört Mezhebe Göre Amel Edilmeyen Hadisler Tahlil ve Tenkid
Abdullah ÇelikFecr Yayınları
Buhari nin Sahih inde Dört Mezhebe Göre Amel Edilmeyen Hadisler Tahlil ve Tenkid
Abdullah ÇelikBu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört bu yu k İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine bu yu k önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlu ve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Su nnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördu klerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlu yle örtu şmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne su rerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet u zerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri u ç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği göru lmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurla aynı göru şu paylaşmıştır Buhârî nin bu tutumu eserini oluştururken sadece kendi göru şlerine değil bazı âlimlerin de bu hadislerle amel etmelerini göz önu nde bulundurduğunu göstermektedir Ayrıca bazı rivayetleri mensuh olarak değerlendirdiği du şu ncesi de dile getirilmiştir Sonuç olarak Buhârî nin el Câmiu s Sahîh teki hadisleri tasnif etme su reci mezheplerin fıkıh usûlu yle her zaman birebir örtu şmemektedir Buhârî nin hadis ilmindeki otoritesi her ne kadar tartışılmaz olsa da mezheplerin içtihat su reçleri daha geniş bir metodolojik yaklaşıma sahiptir Bu da sadece isnad sağlamlığına değil metnin anlamına ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğa da önem verdiklerini göstermektedir Çalışma Buhârî nin hadis metodolojisinin derinlemesine bir analizini sunarken mezheplerin hadis kabulu ndeki titizliğine de dikkat çekmektedir

Fecr Yayınları
Bu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört bu yu k İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine bu yu k önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlu ve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Su nnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördu klerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlu yle örtu şmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne su rerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet u zerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri u ç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği göru lmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurla aynı göru şu paylaşmıştır Buhârî nin bu tutumu eserini oluştururken sadece kendi göru şlerine değil bazı âlimlerin de bu hadislerle amel etmelerini göz önu nde bulundurduğunu göstermektedir Ayrıca bazı rivayetleri mensuh olarak değerlendirdiği du şu ncesi de dile getirilmiştir Sonuç olarak Buhârî nin el Câmiu s Sahîh teki hadisleri tasnif etme su reci mezheplerin fıkıh usûlu yle her zaman birebir örtu şmemektedir Buhârî nin hadis ilmindeki otoritesi her ne kadar tartışılmaz olsa da mezheplerin içtihat su reçleri daha geniş bir metodolojik yaklaşıma sahiptir Bu da sadece isnad sağlamlığına değil metnin anlamına ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğa da önem verdiklerini göstermektedir Çalışma Buhârî nin hadis metodolojisinin derinlemesine bir analizini sunarken mezheplerin hadis kabulu ndeki titizliğine de dikkat çekmektedir

Fecr Yayınları
Bu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört bu yu k İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine bu yu k önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlu ve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Su nnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördu klerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlu yle örtu şmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne su rerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet u zerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri u ç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği göru lmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurla aynı göru şu paylaşmıştır Buhârî nin bu tutumu eserini oluştururken sadece kendi göru şlerine değil bazı âlimlerin de bu hadislerle amel etmelerini göz önu nde bulundurduğunu göstermektedir Ayrıca bazı rivayetleri mensuh olarak değerlendirdiği du şu ncesi de dile getirilmiştir Sonuç olarak Buhârî nin el Câmiu s Sahîh teki hadisleri tasnif etme su reci mezheplerin fıkıh usûlu yle her zaman birebir örtu şmemektedir Buhârî nin hadis ilmindeki otoritesi her ne kadar tartışılmaz olsa da mezheplerin içtihat su reçleri daha geniş bir metodolojik yaklaşıma sahiptir Bu da sadece isnad sağlamlığına değil metnin anlamına ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğa da önem verdiklerini göstermektedir Çalışma Buhârî nin hadis metodolojisinin derinlemesine bir analizini sunarken mezheplerin hadis kabulu ndeki titizliğine de dikkat çekmektedir

Fecr Yayınları
Bu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört bu yu k İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine bu yu k önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlu ve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Su nnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördu klerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlu yle örtu şmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne su rerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet u zerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri u ç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği göru lmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurla aynı göru şu paylaşmıştır Buhârî nin bu tutumu eserini oluştururken sadece kendi göru şlerine değil bazı âlimlerin de bu hadislerle amel etmelerini göz önu nde bulundurduğunu göstermektedir Ayrıca bazı rivayetleri mensuh olarak değerlendirdiği du şu ncesi de dile getirilmiştir Sonuç olarak Buhârî nin el Câmiu s Sahîh teki hadisleri tasnif etme su reci mezheplerin fıkıh usûlu yle her zaman birebir örtu şmemektedir Buhârî nin hadis ilmindeki otoritesi her ne kadar tartışılmaz olsa da mezheplerin içtihat su reçleri daha geniş bir metodolojik yaklaşıma sahiptir Bu da sadece isnad sağlamlığına değil metnin anlamına ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğa da önem verdiklerini göstermektedir Çalışma Buhârî nin hadis metodolojisinin derinlemesine bir analizini sunarken mezheplerin hadis kabulu ndeki titizliğine de dikkat çekmektedir Tanıtım Bülteninden

Fecr Yayınları
Bu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört bu yu k İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine bu yu k önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlu ve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Su nnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördu klerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlu yle örtu şmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne su rerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet u zerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri u ç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği göru lmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurla aynı göru şu paylaşmıştır Buhârî nin bu tutumu eserini oluştururken sadece kendi göru şlerine değil bazı âlimlerin de bu hadislerle amel etmelerini göz önu nde bulundurduğunu göstermektedir Ayrıca bazı rivayetleri mensuh olarak değerlendirdiği du şu ncesi de dile getirilmiştir Sonuç olarak Buhârî nin el Câmiu s Sahîh teki hadisleri tasnif etme su reci mezheplerin fıkıh usûlu yle her zaman birebir örtu şmemektedir Buhârî nin hadis ilmindeki otoritesi her ne kadar tartışılmaz olsa da mezheplerin içtihat su reçleri daha geniş bir metodolojik yaklaşıma sahiptir Bu da sadece isnad sağlamlığına değil metnin anlamına ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğa da önem verdiklerini göstermektedir Çalışma Buhârî nin hadis metodolojisinin derinlemesine bir analizini sunarken mezheplerin hadis kabulu ndeki titizliğine de dikkat çekmektedir

Fecr Yayınları
Abdullah Çelik tarafından kaleme alınan Buhari nin Sahih inde Dört Mezhebe Göre Amel Edilmeyen Hadisler Tahlil ve Tenkid Fecr Yayınları eseri olarak okurlarla buluşuyor Buhari nin Sahih inde Dört Mezhebe Göre Amel Edilmeyen Hadisler Tahlil ve Tenkid Abdullah Çelik Kitap Özeti Bu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört bu yu k İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine bu yu k önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlu ve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Su nnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördu klerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlu yle örtu şmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne su rerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet u zerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri u ç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği göru lmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurla aynı göru şu paylaşmıştır Buhârî nin bu tutumu eserini oluştururken sadece kendi göru şlerine değil bazı âlimlerin de bu hadislerle amel etmelerini göz önu nde bulundurduğunu göstermektedir Ayrıca bazı rivayetleri mensuh olarak değerlendirdiği du şu ncesi de dile getirilmiştir Sonuç olarak Buhârî nin el Câmiu s Sahîh teki hadisleri tasnif etme su reci mezheplerin fıkıh usûlu yle her zaman birebir örtu şmemektedir Buhârî nin hadis ilmindeki otoritesi her ne kadar tartışılmaz olsa da mezheplerin içtihat su reçleri daha geniş bir metodolojik yaklaşıma sahiptir Bu da sadece isnad sağlamlığına değil metnin anlamına ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğa da önem verdiklerini göstermektedir Çalışma Buhârî nin hadis metodolojisinin derinlemesine bir analizini sunarken mezheplerin hadis kabulu ndeki titizliğine de dikkat çekmektedir Yayınevi Fecr Yayınları Yazar Abdullah Çelik Sayfa 222 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 00 cm Basım Yılı Ekim 2024 Barkod 9786256123298 Kategori Tasavvuf Mezhepler Tarikatlar

Fecr Yayınları
Bu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört bu yu k İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine bu yu k önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlu ve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Su nnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördu klerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlu yle örtu şmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne su rerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet u zerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri u ç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği göru lmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurl

Fecr Yayınları
Bu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört bu yu k İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine bu yu k önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlu ve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Su nnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördu klerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlu yle örtu şmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne su rerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet u zerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri u ç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği göru lmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurla aynı göru şu paylaşmıştır Buhârî nin bu tutumu eserini oluştururken sadece kendi göru şlerine değil bazı âlimlerin de bu hadislerle amel etmelerini göz önu nde bulundurduğunu göstermektedir Ayrıca bazı rivayetleri mensuh olarak değerlendirdiği du şu ncesi de dile getirilmiştir Sonuç olarak Buhârî nin el Câmiu s Sahîh teki hadisleri tasnif etme su reci mezheplerin fıkıh usûlu yle her zaman birebir örtu şmemektedir Buhârî nin hadis ilmindeki otoritesi her ne kadar tartışılmaz olsa da mezheplerin içtihat su reçleri daha geniş bir metodolojik yaklaşıma sahiptir Bu da sadece isnad sağlamlığına değil metnin anlamına ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğa da önem verdiklerini göstermektedir Çalışma Buhârî nin hadis metodolojisinin derinlemesine bir analizini sunarken mezheplerin hadis kabulu ndeki titizliğine de dikkat çekmektedir Tanıtım Bülteninden

Fecr
Bu çalışma İmam Buhârî nin meşhur eseri el Câmiu s Sahîh te yer alan ve dört büyük İslâm mezhebi tarafından uygulanmayan hadislerin tahliline odaklanmaktadır Çalışmada Buhârî nin hadisleri seçerken izlediği metodoloji ile mezheplerin hadis kabul etme kriterleri arasındaki farklar detaylı bir şekilde incelenmiştir Buhârî nin hadis ilmindeki konumu dört mezhebin hadisleri değerlendirirken uyguladığı farklı yöntemler ve bu yöntemlerin fıkıh ilmine katkıları ele alınarak analiz edilmiştir Buhârî el Câmiu s Sahîh te yer alan hadislerin Sahîhliğine büyük önem vermiştir Hadislerin isnad zincirlerinin sağlamlığı onun için öncelikli bir kriter olmuştur Ancak dört mezhebin fıkıh usûlüve hadis kabul kriterleri sadece isnad zincirine değil hadis metinlerinin Kur an a Sünnete ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğunu da şart koşmuştur Bu durum mezheplerin Buhârî nin eserinde yer alan bazı hadisleri neden kabul etmediğini açıklamaktadır Mezhepler metinlerdeki açık çelişkiler veya İslâm ın genel ilkelerine aykırılık gördüklerinde bu hadislerle amel etmeyi reddetmişlerdir Çalışmada mezhepler tarafından kabul edilmeyen hadislerin detaylı analizine yer verilmiştir Bazı hadislerin isnad açısından Sahîh olduğu ancak metin açısından mezheplerin fıkıh usûlüyle örtüşmediği tespit edilmiştir Mezhepler bu hadislerin nesh edilmiş olabileceği ya da belirli bir bağlamda geçerli olduklarını öne sürerek bu rivayetlerle amel etmemişlerdir Özellikle yirmi beş rivayet üzerinde durulmuş ve bunların farklı gerekçelerle mezhepler tarafından uygulanmadığı açıklanmıştır Mezhep âlimleri üç rivayeti mensuh iki rivayeti ise illetli kabul etmişlerdir Geriye kalan rivayetler ise Kur an icmâ ve râvi uygulamasına aykırılık gibi nedenlerle reddedilmiştir Çalışmanın bulgularına göre Buhârî nin dört mezhebin içtihatlarından farklı bir metodoloji izlediği görülmektedir Yirmi beş rivayetten dokuzuyla amel ederek dört mezhepten ayrılmış geri kalan rivayetlerde ise cumhurla aynı görüşü paylaşmıştır Buhârî nin bu tutumu eserini oluştururken sadece kendi görüşlerine değil bazı âlimlerin de bu hadislerle amel etmelerini göz önünde bulundurduğunu göstermektedir Ayrıca bazı rivayetleri mensuh olarak değerlendirdiği düşüncesi de dile getirilmiştir Sonuç olarak Buhârî nin el Câmiu s Sahîh teki hadisleri tasnif etme süreci mezheplerin fıkıh usûlüyle her zaman birebir örtüşmemektedir Buhârî nin hadis ilmindeki otoritesi her ne kadar tartışılmaz olsa da mezheplerin içtihat süreçleri daha geniş bir metodolojik yaklaşıma sahiptir Bu da sadece isnad sağlamlığına değil metnin anlamına ve İslâm ın genel ilkelerine uygunluğa da önem verdiklerini göstermektedir Çalışma Buhârî nin hadis metodolojisinin derinlemesine bir analizini sunarken mezheplerin hadis kabulündeki titizliğine de dikkat çekmektedir