Bukalemun Erkek — Ayşe Saraçgil

Ataerkillik gerek bilimsel dilde gerekse günlük dilde uluorta kullanıldığı için anlam kaybına uğramış bir kavram Kimi zaman fazla geniş kullanılıyor kimi zaman fazla dar Kimi zaman maçoluk eşliğinde küçümseyici aşağılayıcı bir ifade olarak kullanılıyor kimi zaman da teknik bir terim olarak uzmanlık jargonuna sıkışıyor Bu eserde Ayşe Saraçgil ataerkillik kavramına açıklık ve genişlik kazandırıyor Ataerkilliği aile yapısı modeli olmanın ötesinde toplumların dünyayı algılama biçimlerini toplumsal deneyimin birikimini ve iktidar mekanizmalarını belirleyen yapıların bütününü ifade eden kilit bir kavram olarak ele alıyor Bu çözümlemeyi Osmanlı İmparatorluğu ndan modern Türkiye ye uzanan modernleşme sürecine bakarak yapıyor yazar Resmen ve yukarıdan aşağıya bir yöntemle başlatılan kurumsal modernleşme sürecinin ataerkil yapılarla girdiği etkileşim bu süreci kavramanın temel önemde bir boyutu Zira geleneksel ile modernin birey ile cemaatin çocuğa ve kadına ayrılmış iç ile toplumsal hayatın cereyan ettiği dış arasındaki zaman zaman çatışmaya yol açan gerilimin odağında ataerkil yapılarla modernizm arasındaki pazarlıklı ilişki var Ayşe Saraçgil tüm bu yapıların çatışmaların değişimlerin ve değişmeyenlerin edebiyattaki yansımalarını yüz elli yıllık değişim sürecinin sınır ve sonuçlarını inceliyor