Bulutlar — Juan Jose Saer

Bir bütün gün sudan uzaklaşıp katışıksız çöle doğru gittik ve alacakaranlıkta nesnelerin dış hatlarını kırmızımsı parlak bir aylayla vurgulayan yuvarlak kırmızı ve alçak güneşin karşısına kamp kurduğumuzda korkudansa üzüntüye gark olarak vardığımız yerin ıssızlığın tam merkezi olduğu izlenimine kapıldım Pek yakında gecenin yutacağı bu düz toprak üstünde bu yabancı insanı ezen ve hor gören güneşin altında bizden başka hiçbir canlının bulunmadığını düşündüm bir süre Tüm ufku inceledim de ne rüzgârın dövdüğü eğik otlarınkinden başka hareket ne güneyden gelen dondurucu esintinin ıslığından başka ses duyabildim Bu çölde bol bol yaşamın yalnızca hayvan yaşamının da değil göçebe ve yalnız insan yaşamının da olduğunu bilmeme karşın bu görünümün insanlık dışı esintisi yüreğimi titretiyordu 1804 te Arjantin in uçsuz bucaksız çayırlarında Paris teki tahsilini henüz bitirmiş genç bir psikiyatrist olan Doktor Real ile beraberindeki beş akıl hastası kendilerine eşlik eden küçük muhafız birliğiyle Buenos Aires in kuzeyinde inşa edilen Akıl Hastanesi ne doğru on beş gün sürecek bir yolculuğa çıkarlar Kızılderili saldırıları büyük çöl fırtınalarıyla yangınlar ama en başta da akıl hastalarının aşırılıklarıyla sınanan bu zorlu yolculuk kitabın anlatıcısı Doktor Real tarafından otuz yıl sonra kâğıda dökülür Bu anlatı Saer in kaleminde ise âdeta bir göç hatta bir sürgün alegorisine dönüşür Juan José Saer in yaşamının son dönem eserlerinden olan Bulutlar Orçun Türkay ın çevirisiyle Tanıtım Bülteninden

Bir bütün gün sudan uzaklaşıp katışıksız çöle doğru gittik ve alacakaranlıkta nesnelerin dış hatlarını kırmızımsı parlak bir aylayla vurgulayan yuvarlak kırmızı ve alçak güneşin karşısına kamp kurduğumuzda korkudansa üzüntüye gark olarak vardığımız yerin ıssızlığın tam merkezi olduğu izlenimine kapıldım Pek yakında gecenin yutacağı bu düz toprak üstünde bu yabancı insanı ezen ve hor gören güneşin altında bizden başka hiçbir canlının bulunmadığını düşündüm bir süre Tüm ufku inceledim de ne rüzgârın dövdüğü eğik otlarınkinden başka hareket ne güneyden gelen dondurucu esintinin ıslığından başka ses duyabildim Bu çölde bol bol yaşamın yalnızca hayvan yaşamının da değil göçebe ve yalnız insan yaşamının da olduğunu bilmeme karşın bu görünümün insanlık dışı esintisi yüreğimi titretiyordu 1804 te Arjantin in uçsuz bucaksız çayırlarında Paris teki tahsilini henüz bitirmiş genç bir psikiyatrist olan Doktor Real ile beraberindeki beş akıl hastası kendilerine eşlik eden küçük muhafız birliğiyle Buenos Aires in kuzeyinde inşa edilen Akıl Hastanesi ne doğru on beş gün sürecek bir yolculuğa çıkarlar Kızılderili saldırıları büyük çöl fırtınalarıyla yangınlar ama en başta da akıl hastalarının aşırılıklarıyla sınanan bu zorlu yolculuk kitabın anlatıcısı Doktor Real tarafından otuz yıl sonra kâğıda dökülür Bu anlatı Saer in kaleminde ise âdeta bir göç hatta bir sürgün alegorisine dönüşür Juan José Saer in yaşamının son dönem eserlerinden olan Bulutlar Orçun Türkay ın çevirisiyle

Bir bütün gün sudan uzaklaşıp katışıksız çöle doğru gittik ve alacakaranlıkta nesnelerin dış hatlarını kırmızımsı parlak bir aylayla vurgulayan yuvarlak kırmızı ve alçak güneşin karşısına kamp kurduğumuzda korkudansa üzüntüye gark olarak vardığımız yerin ıssızlığın tam merkezi olduğu izlenimine kapıldım Pek yakında gecenin yutacağı bu düz toprak üstünde bu yabancı insanı ezen ve hor gören güneşin altında bizden başka hiçbir canlının bulunmadığını düşündüm bir süre Tüm ufku inceledim de ne rüzgârın dövdüğü eğik otlarınkinden başka hareket ne güneyden gelen dondurucu esintinin ıslığından başka ses duyabildim Bu çölde bol bol yaşamın yalnızca hayvan yaşamının da değil göçebe ve yalnız insan yaşamının da olduğunu bilmeme karşın bu görünümün insanlık dışı esintisi yüreğimi titretiyordu 1804 te Arjantin in uçsuz bucaksız çayırlarında Paris teki tahsilini henüz bitirmiş genç bir psikiyatrist olan Doktor Real ile beraberindeki beş akıl hastası kendilerine eşlik eden küçük muhafız birliğiyle Buenos Aires in kuzeyinde inşa edilen Akıl Hastanesi ne doğru on beş gün sürecek bir yolculuğa çıkarlar Kızılderili saldırıları büyük çöl fırtınalarıyla yangınlar ama en başta da akıl hastalarının aşırılıklarıyla sınanan bu zorlu yolculuk kitabın anlatıcısı Doktor Real tarafından otuz yıl sonra kâğıda dökülür Bu anlatı Saer in kaleminde ise âdeta bir göç hatta bir sürgün alegorisine dönüşür Juan José Saer in yaşamının son dönem eserlerinden olan Bulutlar Orçun Türkay ın çevirisiyle

Bir bütün gün sudan uzaklaşıp katışıksız çöle doğru gittik ve alacakaranlıkta nesnelerin dış hatlarını kırmızımsı parlak bir aylayla vurgulayan yuvarlak kırmızı ve alçak güneşin karşısına kamp kurduğumuzda korkudansa üzüntüye gark olarak vardığımız yerin ıssızlığın tam merkezi olduğu izlenimine kapıldım Pek yakında gecenin yutacağı bu düz toprak üstünde bu yabancı insanı ezen ve hor gören güneşin altında bizden başka hiçbir canlının bulunmadığını düşündüm bir süre Tüm ufku inceledim de ne rüzgârın dövdüğü eğik otlarınkinden başka hareket ne güneyden gelen dondurucu esintinin ıslığından başka ses duyabildim Bu çölde bol bol yaşamın yalnızca hayvan yaşamının da değil göçebe ve yalnız insan yaşamının da olduğunu bilmeme karşın bu görünümün insanlık dışı esintisi yüreğimi titretiyordu 1804 te Arjantin in uçsuz bucaksız çayırlarında Paris teki tahsilini henüz bitirmiş genç bir psikiyatrist olan Doktor Real ile beraberindeki beş akıl hastası kendilerine eşlik eden küçük muhafız birliğiyle Buenos Aires in kuzeyinde inşa edilen Akıl Hastanesi ne doğru on beş gün sürecek bir yolculuğa çıkarlar Kızılderili saldırıları büyük çöl fırtınalarıyla yangınlar ama en başta da akıl hastalarının aşırılıklarıyla sınanan bu zorlu yolculuk kitabın anlatıcısı Doktor Real tarafından otuz yıl sonra kâğıda dökülür Bu anlatı Saer in kaleminde ise âdeta bir göç hatta bir sürgün alegorisine dönüşür Juan José Saer in yaşamının son dönem eserlerinden olan Bulutlar Orçun Türkay ın çevirisiyle

Bir bütün gün sudan uzaklaşıp katışıksız çöle doğru gittik ve alacakaranlıkta nesnelerin dış hatlarını kırmızımsı parlak bir aylayla vurgulayan yuvarlak kırmızı ve alçak güneşin karşısına kamp kurduğumuzda korkudansa üzüntüye gark olarak vardığımız yerin ıssızlığın tam merkezi olduğu izlenimine kapıldım Pek yakında gecenin yutacağı bu düz toprak üstünde bu yabancı insanı ezen ve hor gören güneşin altında bizden başka hiçbir canlının bulunmadığını düşündüm bir süre Tüm ufku inceledim de ne rüzgârın dövdüğü eğik otlarınkinden başka hareket ne güneyden gelen dondurucu esintinin ıslığından başka ses duyabildim Bu çölde bol bol yaşamın yalnızca hayvan yaşamının da değil göçebe ve yalnız insan yaşamının da olduğunu bilmeme karşın bu görünümün insanlık dışı esintisi yüreğimi titretiyordu

Bir bütün gün sudan uzaklaşıp katışıksız çöle doğru gittik ve alacakaranlıkta nesnelerin dış hatlarını kırmızımsı parlak bir aylayla vurgulayan yuvarlak kırmızı ve alçak güneşin karşısına kamp kurduğumuzda korkudansa üzüntüye gark olarak vardığımız yerin ıssızlığın tam merkezi olduğu izlenimine kapıldım Pek yakında gecenin yutacağı bu düz toprak üstünde bu yabancı insanı ezen ve hor gören güneşin altında bizden başka hiçbir canlının bulunmadığını düşündüm bir süre Tüm ufku inceledim de ne rüzgârın dövdüğü eğik otlarınkinden başka hareket ne güneyden gelen dondurucu esintinin ıslığından başka ses duyabildim Bu çölde bol bol yaşamın yalnızca hayvan yaşamının da değil göçebe ve yalnız insan yaşamının da olduğunu bilmeme karşın bu görünümün insanlık dışı esintisi yüreğimi titretiyordu 1804 te Arjantin in uçsuz bucaksız çayırlarında Paris teki tahsilini henüz bitirmiş genç bir psikiyatrist olan Doktor Real ile beraberindeki beş akıl hastası kendilerine eşlik eden küçük muhafız birliğiyle Buenos Aires in kuzeyinde inşa edilen Akıl Hastanesi ne doğru on beş gün sürecek bir yolculuğa çıkarlar Kızılderili saldırıları büyük çöl fırtınalarıyla yangınlar ama en başta da akıl hastalarının aşırılıklarıyla sınanan bu zorlu yolculuk kitabın anlatıcısı Doktor Real tarafından otuz yıl sonra kâğıda dökülür Bu anlatı Saer in kaleminde ise âdeta bir göç hatta bir sürgün alegorisine dönüşür Juan José Saer in yaşamının son dönem eserlerinden olan Bulutlar Orçun Türkay ın çevirisiyle

Bir bütün gün sudan uzaklaşıp katışıksız çöle doğru gittik ve alacakaranlıkta nesnelerin dış hatlarını kırmızımsı parlak bir aylayla vurgulayan yuvarlak kırmızı ve alçak güneşin karşısına kamp kurduğumuzda korkudansa üzüntüye gark olarak vardığımız yerin ıssızlığın tam merkezi olduğu izlenimine kapıldım Pek yakında gecenin yutacağı bu düz toprak üstünde bu yabancı insanı ezen ve hor gören güneşin altında bizden başka hiçbir canlının bulunmadığını düşündüm bir süre Tüm ufku inceledim de ne rüzgârın dövdüğü eğik otlarınkinden başka hareket ne güneyden gelen dondurucu esintinin ıslığından başka ses duyabildim Bu çölde bol bol yaşamın yalnızca hayvan yaşamının da değil göçebe ve yalnız insan yaşamının da olduğunu bilmeme karşın bu görünümün insanlık dışı esintisi yüreğimi titretiyordu 1804 te Arjantin in uçsuz bucaksız çayırlarında Paris teki tahsilini henüz bitirmiş genç bir psikiyatrist olan Doktor Real ile beraberindeki beş akıl hastası kendilerine eşlik eden küçük muhafız birliğiyle Buenos Aires in kuzeyinde inşa edilen Akıl Hastanesi ne doğru on beş gün sürecek bir yolculuğa çıkarlar Kızılderili saldırıları büyük çöl fırtınalarıyla yangınlar ama en başta da akıl hastalarının aşırılıklarıyla sınanan bu zorlu yolculuk kitabın anlatıcısı Doktor Real tarafından otuz yıl sonra kâğıda dökülür Bu anlatı Saer in kaleminde ise âdeta bir göç hatta bir sürgün alegorisine dönüşür Juan José Saer in yaşamının son dönem eserlerinden olan Bulutlar Orçun Türkay ın çevirisiyle Yayınevi OLVİDO KİTAP Yazar JUAN JOSE SEAR Sayfa Sayısı 168 SAYFA Yıl 2024

Bir bütün gün sudan uzaklaşıp katışıksız çöle doğru gittik ve alacakaranlıkta nesnelerin dış hatlarını kırmızımsı parlak bir aylayla vurgulayan yuvarlak kırmızı ve alçak güneşin karşısına kamp kurduğumuzda korkudansa üzüntüye gark olarak vardığımız yerin ıssızlığın tam merkezi olduğu izlenimine kapıldım Pek yakında gecenin yutacağı bu düz toprak üstünde bu yabancı insanı ezen ve hor gören güneşin altında bizden başka hiçbir canlının bulunmadığını düşündüm bir süre Tüm ufku inceledim de ne rüzgârın dövdüğü eğik otlarınkinden başka hareket ne güneyden gelen dondurucu esintinin ıslığından başka ses duyabildim Bu çölde bol bol yaşamın yalnızca hayvan yaşamının da değil göçebe ve yalnız insan yaşamının da olduğunu bilmeme karşın bu görünümün insanlık dışı esintisi yüreğimi titretiyordu 1804 te Arjantin in uçsuz bucaksız çayırlarında Paris teki tahsilini henüz bitirmiş genç bir psikiyatrist olan Doktor Real ile beraberindeki beş akıl hastası kendilerine eşlik eden küçük muhafız birliğiyle Buenos Aires in kuzeyinde inşa edilen Akıl Hastanesi ne doğru on beş gün sürecek bir yolculuğa çıkarlar Kızılderili saldırıları büyük çöl fırtınalarıyla yangınlar ama en başta da akıl hastalarının aşırılıklarıyla sınanan bu zorlu yolculuk kitabın anlatıcısı Doktor Real tarafından otuz yıl sonra kâğıda dökülür Bu anlatı Saer in kaleminde ise âdeta bir göç hatta bir sürgün alegorisine dönüşür Juan José Saer in yaşamının son dönem eserlerinden olan Bulutlar Orçun Türkay ın çevirisiyle