Burun — Nikolay Vasilievich Gogol

N V Gogol uzun süre bu şakanın basılmasını istemedi ama biz bu öyküde öyle şaşırtıcı akla sığmaz neşeli özgün şeyler bulduk ki öykünün elyazmasının bize verdiği zevki okuyucularımızla paylaşmaya razı olması için kendisini güçlükle kandırabildik Aleksandr Puşkin Keyifli keyifli güldü fakat bu dünyada hiçbir şey sonsuza dek sürmez Bu neşe de her geçen dakika tükenecektir Bir sonrakinde daha da tükenecektir Sonunda suda genişleyerek ilerleyen halkaların birleşerek dümdüz olması gibi biz de eski halimize döneriz

Burun Petersburg da yaşanan tuhaf bir olayı anlatır Sekizinci dereceden devlet memuru Kovalev bir gün uyandığında burnunun yerinde olmadığını fark eder Üst tabakadan tanıdığı memur çevresini düşündüğünde yüzünün bu halinin yaratacağı intiba üzerine endişeye kapılır Soluğu başkomiserin yanında alır Derhal burnunun bulunması için gerekli olanın yapılmasını ister Ancak arzu ettiği ilgiyi göremez Sonrasında Kovalev kent sokaklarında kupa arabası içinde burnunu görür Görkemli üniforması içinde beşinci dereceden bir memur olarak sağda solda gezinmektedir burun Kovalev onun izini yeniden kaybettiğinde bu kez ilan bürosuna başvurur Nice zaman sonra uyandığında hiç kaybolmamış memur olmamış ve kentte dolanmamış gibi burnu öylece yerinde duruyordur