Bütün Atlar Kaybetmeye Koşar — Charles Bukowski Matthias Schultheiss

Babalığı o kasabada akbabalara bırakmak biraz dokunmuştu Dünya onun gibi acı çeken üzgün insanlarla doluydu Yazık ki Meksikalı kız ve yatağını bütün gece için tutmamıştım üç haftadan beri yattığım gerçek anlamdaki tek yatak o olmuştu Kuzeye devam ettim Bukowski den kaybedenlerin hikayeleri Schultheiss in derin çizgileriyle zihnimizi arka sokaklarda gezintiye çıkarıyor

Bütün Atlar Kaybetmeye Koşar da şarapçıların fahişelerin işçilerin günlük yaşayanların katillerin hırsızların arsızların azizi Charles Bukowski nin sekiz öyküsü yer alıyor Daima bir işsiz bir iş arayan aramayan iş sahibi olan ya da işten ayrılan keyfi işgüzar aynasızlar tarafından bozulan 200 ya da 50 kilo iki ya da üç kişi bulduğu geçici işlerde emeği sömürülen dayak yiyen ya da çene dağıtan gezgin ya da yerleşik olsun Bukowski nin dünyasında bütün atlar kaybetmeye koşuyor Kaybetmek bu evrende ki bu yaşadığımız evrendir sadece mağlup olmak değil kendini kazanmak kaybetmek ikiliğinin yarışmalar dünyasının yalan rejiminin dışında konumlandırmaktır Schultheiss ın çalışması bu tekinsiz evrene giriş için kompozisyonları mekân tasarımları öykü zamanına uygun çalışılmış maddi kültür öğeleri Bukowski jest setini doğru okuması gibi pek çok hakiki anahtar vadediyor ama tıpkı Bukowski nin sözcükleri gibi Schultheiss ın çizgileri de ne bir çıkış kapısını işaret ediyor ne de genelgeçer ahlak eleştirisinden yeni bir ahlaki kodlamaya varıyor Netsiz mekânlarda yalnızlığın ağır inşası içinde başkasına sevgiyle ya da öfkeyle ama her nasılsa ulaşmaya çalışan sonuna kadar ölümlü ve zaaflı tüm karakterleriyle aslında hayatın kenarlarına kıyılarına yazgılarını sırtlarında taşıyanlara yakından bakmayı öneren Bütün Atlar Kaybetmeye Koşar ilk basımından sekiz yıl sonraki yeni baskısıyla okurla yeniden buluşuyor