Büyük Soytarı — İrfan Yalçın

Yaşamın basamaklarından düşüp parçalanmış bir adam Yaşama tutunduğu yanıyla herkesin gözünde tuhaf şaşkın anlaşılmaz gülünç bir bunak Karısının evden attığı koca silikleşmiş bir onur O uzak ülkenin geri dönülmez sılanın siren sesleri ve tren düdükleriyle dolu bir şehrin kıyılarına vurup duran bir baba Yalnız yaban ırak terk edilmiş sefil daha yaşarken çürümüş bir ceset Bıkmadan usanmadan salt yaşıyor olmak yaşadığını haykırmak için sevginin kırıntısına muhtaç hasret yüklü mektuplar yazıyor kızına Biricik kızına o tutunacağı son dala kendi ıssızlığını unuttuğu kâğıttan kelebek ler uçuruyor Özlemini anlatıyor kimsesizliğini düşkün oluverişini Pantolonlar diktiği iğne tüm yaşamına batıp çıkıyor Tükendikçe üreyen üredikçe tükenen tatlı bir hastalığa yakalanıyor Umut Bir yaşama ustasına dönüşüyor şiir yazamayan bir ozana Yıldızlarla konuşan bir ıhlamur ağacına çıkıp dikişini dikerken usta terzi onun yaşam sevincini kuşlar paylaşıyor cıvıltılarıyla Yaşamak öyle güzel ki bu güzelliğe borcunu insanları güldürmekle ödemeyi ödev edinmiş bir usta oluveriyor Güldürme ustası Soytarı

Yaşamın basamaklarından düşüp parçalanmış bir adam Yaşama tutunduğu yanıyla herkesin gözünde tuhaf şaşkın anlaşılmaz gülünç bir bunak Karısının evden attığı koca silikleşmiş bir onur O uzak ülkenin geri dönülmez sılanın siren sesleri ve tren düdükleriyle dolu bir şehrin kıyılarına vurup duran bir baba Yalnız yaban ırak terk edilmiş sefil daha yaşarken çürümüş bir ceset Bıkmadan usanmadan salt yaşıyor olmak yaşadığını haykırmak için sevginin kırıntısına muhtaç hasret yüklü mektuplar yazıyor kızına Biricik kızına o tutunacağı son dala kendi ıssızlığını unuttuğu kâğıttan kelebek ler uçuruyor Özlemini anlatıyor kimsesizliğini düşkün oluverişini Pantolonlar diktiği iğne tüm yaşamına batıp çıkıyor Tükendikçe üreyen üredikçe tükenen tatlı bir hastalığa yakalanıyor Umut Bir yaşama ustasına dönüşüyor şiir yazamayan bir ozana Yıldızlarla konuşan bir ıhlamur ağacına çıkıp dikişini dikerken usta terzi onun yaşam sevincini kuşlar paylaşıyor cıvıltılarıyla Yaşamak öyle güzel ki bu güzelliğe borcunu insanları güldürmekle ödemeyi ödev edinmiş bir usta oluveriyor Güldürme ustası Soytarı

Yaşamın basamaklarından düşüp parçalanmış bir adam Yaşama tutunduğu yanıyla herkesin gözünde tuhaf şaşkın anlaşılmaz gülünç bir bunak Karısının evden attığı koca silikleşmiş bir onur O uzak ülkenin geri dönülmez sılanın siren sesleri ve tren düdükleriyle dolu bir şehrin kıyılarına vurup duran bir baba Yalnız yaban ırak terk edilmiş sefil daha yaşarken çürümüş bir ceset Bıkmadan usanmadan salt yaşıyor olmak yaşadığını haykırmak için sevginin kırıntısına muhtaç hasret yüklü mektuplar yazıyor kızına Biricik kızına o tutunacağı son dala kendi ıssızlığını unuttuğu kâğıttan kelebek ler uçuruyor Özlemini anlatıyor kimsesizliğini düşkün oluverişini Pantolonlar diktiği iğne tüm yaşamına batıp çıkıyor Tükendikçe üreyen üredikçe tükenen tatlı bir hastalığa yakalanıyor Umut Bir yaşama ustasına dönüşüyor şiir yazamayan bir ozana Yıldızlarla konuşan bir ıhlamur ağacına çıkıp dikişini dikerken usta terzi onun yaşam sevincini kuşlar paylaşıyor cıvıltılarıyla Yaşamak öyle güzel ki bu güzelliğe borcunu insanları güldürmekle ödemeyi ödev edinmiş bir usta oluveriyor Güldürme ustası Soytarı

Yaşamın basamaklarından düşüp parçalanmış bir adam Yaşama tutunduğu yanıyla herkesin gözünde tuhaf şaşkın anlaşılmaz gülünç bir bunak Karısının evden attığı koca silikleşmiş bir onur O uzak ülkenin geri dönülmez sılanın siren sesleri ve tren düdükleriyle dolu bir şehrin kıyılarına vurup duran bir baba Yalnız yaban ırak terk edilmiş sefil daha yaşarken çürümüş bir ceset Bıkmadan usanmadan salt yaşıyor olmak yaşadığını haykırmak için sevginin kırıntısına muhtaç hasret yüklü mektuplar yazıyor kızına Biricik kızına o tutunacağı son dala kendi ıssızlığını unuttuğu kâğıttan kelebek ler uçuruyor Özlemini anlatıyor kimsesizliğini düşkün oluverişini Pantolonlar diktiği iğne tüm yaşamına batıp çıkıyor Tükendikçe üreyen üredikçe tükenen tatlı bir hastalığa yakalanıyor Umut Bir yaşama ustasına dönüşüyor şiir yazamayan bir ozana Yıldızlarla konuşan bir ıhlamur ağacına çıkıp dikişini dikerken usta terzi onun yaşam sevincini kuşlar paylaşıyor cıvıltılarıyla Yaşamak öyle güzel ki bu güzelliğe borcunu insanları güldürmekle ödemeyi ödev edinmiş bir usta oluveriyor Güldürme ustası Soytarı Tanıtım Bülteninden

Gün boyu güldüm düşündükçe bunları yazarken de gülüyorum ince bir tüy dolaşıyor tenimde sanki Gülmeme de saldırdı Usta o gün gülerken ben çıraklar kalfalar da gülüyordu çünkü Kendin gülüyorsun başkalarını da güldürüyorsun çalıştırmıyorsun diye söylendi Gözleri mor mor şöyle dedi sonra Atmadılar seni boşuna bu yaptıklarından bu tuhaflıklarından hep

Yaşamın basamaklarından düşüp parçalanmış bir adam Yaşama tutunduğu yanıyla herkesin gözünde tuhaf şaşkın anlaşılmaz gülünç bir bunak Karısının evden attığı koca silikleşmiş bir onur O uzak ülkenin geri dönülmez sılanın siren sesleri ve tren düdükleriyle dolu bir şehrin kıyılarına vurup duran bir baba Yalnız yaban ırak terk edilmiş sefil daha yaşarken çürümüş bir ceset Bıkmadan usanmadan salt yaşıyor olmak yaşadığını haykırmak için sevginin kırıntısına muhtaç hasret yüklü mektuplar yazıyor kızına Biricik kızına o tutunacağı son dala kendi ıssızlığını unuttuğu kâğıttan kelebek ler uçuruyor Özlemini anlatıyor kimsesizliğini düşkün oluverişini Pantolonlar diktiği iğne tüm yaşamına batıp çıkıyor Tükendikçe üreyen üredikçe tükenen tatlı bir hastalığa yakalanıyor Umut Bir yaşama ustasına dönüşüyor şiir yazamayan bir ozana Yıldızlarla konuşan bir ıhlamur ağacına çıkıp dikişini dikerken usta terzi onun yaşam sevincini kuşlar paylaşıyor cıvıltılarıyla Yaşamak öyle güzel ki bu güzelliğe borcunu insanları güldürmekle ödemeyi ödev edinmiş bir usta oluveriyor Güldürme ustası Soytarı img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img