Buz Kanı — Bilal Çakıl

tanrı geceden kalma bir devinimle o eski sessizliğinden gelerek evrenin senin yüzündeki güneşi çizse ellerime oysa tırnakların izin vermez buna ey parmak uçlarının katanası sen kestikçe yüzümü alnımın esmer kentlerine bilinmez sokaklar yaratır tanrı