Cam Kent — Paul Auster

Her şey yanlış bir telefon numarasıyla başladı Aranan kişi o değildi Fakat aynı yanlışlık ertesi gece de yapıldı Ve böylece oyun başladı Kişi aranan kendisi olmadığı halde öyleymiş gibi davranırsa ne olur Bu rastlantı onu nereye götürür Rastlantıların onu götürdüğü yere sürüklenmeye neden razı olur Bu soruların cevabı yok Suda yayılan halkalar gibi birbirini izleyen olayların peşi sıra kişinin ardına düştüğü şey sonunda kendi hayatı kendi geçmişi içindeki ben içindeki öteki olabilir Açılış Bölümü Cam Kent s 7 16 Her şey bir yanlış numarayla başlamıştı gecenin sessizliğinde telefon üç kez çalmış ve adamın biri ona başka birisiyle görüşmek istediğini söylemişti Çok daha sonra başına gelenleri düşünebilecek duruma geldiğinde rastlantıdan başka hiçbir şeyin gerçek olmadığı sonucuna varacaktı Gel gelelim bu çok sonra oldu Başlangıçta yalnızca olay ve onun sonuçları vardı Olayların farklı gelişip gelişemeyeceği ya da her şeyin bu yabancının ağzından çıkan ilk sözcükle önceden belirlenmiş olup olmadığı değil sorun Sorun öykünün kendisi bir anlamı var mı yok mu onu da öykü anlatamaz Cem Atbaşoğlu Paul Auster ın parlak kazaları Virgül Sayı 5 Şubat 1998 Bir söyleşisinden biliyorum Auster anlatıyı asıl ortaya çıkaranın güçlü duygular keskin yaşantılar hatta travmalar olduğuna inanıyor Yazmak asıl olarak yetenek işi değil ona göre yazmaya oturmuyor da romanlarının içine düşüveriyor Azmi sabrı çalışkanlığı belirtmeye gerek duymamış mı acaba çünkü yazmak tan başına gelen bir durummuş gibi sözediyor Kaza gibi Yazarken ne yazdığını neden yazdığını bilmiyormuş Kahramanlarına yansıyan irdeleme becerisini yazarken bir kenara mı bırakıyor Sonradan düşünmüyor değil çünkü Bu kitabı neden yazdım Quinn i bu serüvenin içine neden attım bu serüvenin içine neden atıldım güçlü tutkular nereden gelir Fogg un babası da Anna Blume da Benjamin Sachs de neden yüksek yerlerden düşüyor ya da düşme korkuları çekiyorlar benim kafamda hep bir usta çırak taşımamın nedeni ne Kaza yapar gibi yazılmış içine düşülmüş bir anlatının böyle bir irdeleyiciliği olması biraz kafa karıştırıcı İrdelemek için anlatılanın dışına çıkmak biraz uzağında durmak gerektiğine göre Hem Auster ı romancı diye biliyoruz romancılar daha serin olmaz mı Neden yazıyorsunuz sorusuna hiçbir işi daha iyi yapamadığımdan diye cevap vermiş ama herhalde üstüne başarılı yazarların alçakgönüllülüğü gelmiş de ondan Neden yazdığı belli çünkü O da yazmazsa çıldıracak olanlardan Yoksa roman sınıfından sayılan bir anlatı böyle saydam böyle teşhirci böyle Mustafa Kurt Cam Kent Masumiyet ve cennetin dili Fotografya İşin doğrusu Paul Auster beni yazmayı düşündüğüm bu yazı hakkında hayal kırıklığına uğrattı Çünkü o ünlü romanına koyduğu Cam Kent adı ilk bakışta bana bir görselliği işaret etmişti ancak Cam Kent i okuyup son sayfasını kapattıktan sonra kitabın düşündüğüm anlamda bana malzeme vermeyeceğini görmüş bulunmaktayım Halbuki Cam Kent tamlaması Walter Benjamin in şu hikâyesine de ne kadar denk düşüyordu

Her şey yanlış bir telefon numarasıyla başladı Aranan kişi o değildi Fakat aynı yanlışlık ertesi gece de yapıldı Ve böylece oyun başladı Kişi aranan kendisi olmadığı halde öyleymiş gibi davranırsa ne olur Bu rastlantı onu nereye götürür Rastlantıların onu götürdüğü yere sürüklenmeye neden razı olur Bu soruların cevabı yok Suda yayılan halkalar gibi birbirini izleyen olayların peşi sıra kişinin ardına düştüğü şey sonunda kendi hayatı kendi geçmişi içindeki ben içindeki öteki olabilir