Can Kesiği — Gülşah Bozdağ

Odalar dolusu şiir yazmak istiyorum İçimdeki öfke başka türlü dinmiyor Sığmıyorum bu göğsün daralan geometrisine Sanki bir volkan aristokrat bir sessizlikle delirecek Bilirim susturulmuş her çığlık yarın bir kentin meydanında heykel gibi dikilecek Ben bu çağı bir cam kesiği gibi taşıyorum tenimde Ne bir arabesk figan bu ne de lafta çiğ pusu Bu aklımın inatçı isyanıdır karanlığın kalbinde Mürekkebim tüm kıymet bilmezlerin üstüne saçılan kutsal su Yazmalıyım Ben yazmazsam sanki antik kentler yanacak Her dize bir barikat her kıta yeni bir gökyüzü Çünkü odalar dar geliyor bu hırçın rüzgâra Sinir uçlarımda geziniyor bu çağ yangını Bu ne köhne bir nefret ne de geçici bir yara Bu aşkın o en soylu en kadim başkaldırısı Odalar dolusu şiir odalar dolusu yangın Yine de dinmiyor içimdeki o vahşi o muazzam coşku Tanıtım Bülteninden

Odalar dolusu şiir yazmak istiyorum İçimdeki öfke başka türlü dinmiyor Sığmıyorum bu göğsün daralan geometrisine Sanki bir volkan aristokrat bir sessizlikle delirecek Bilirim susturulmuş her çığlık yarın bir kentin meydanında heykel gibi dikilecek Ben bu çağı bir cam kesiği gibi taşıyorum tenimde Ne bir arabesk figan bu ne de lafta çiğ pusu Bu aklımın inatçı isyanıdır karanlığın kalbinde Mürekkebim tüm kıymet bilmezlerin üstüne saçılan kutsal su Yazmalıyım Ben yazmazsam sanki antik kentler yanacak Her dize bir barikat her kıta yeni bir gökyüzü Çünkü odalar dar geliyor bu hırçın rüzgâra Sinir uçlarımda geziniyor bu çağ yangını Bu ne köhne bir nefret ne de geçici bir yara Bu aşkın o en soylu en kadim başkaldırısı Odalar dolusu şiir odalar dolusu yangın Yine de dinmiyor içimdeki o vahşi o muazzam coşku

Odalar dolusu şiir yazmak istiyorum İçimdeki öfke başka türlü dinmiyor Sığmıyorum bu göğsün daralan geometrisine Sanki bir volkan aristokrat bir sessizlikle delirecek Bilirim susturulmuş her çığlık yarın bir kentin meydanında heykel gibi dikilecek Ben bu çağı bir cam kesiği gibi taşıyorum tenimde Ne bir arabesk figan bu ne de lafta çiğ pusu Bu aklımın inatçı isyanıdır karanlığın kalbinde Mürekkebim tüm kıymet bilmezlerin üstüne saçılan kutsal su Yazmalıyım Ben yazmazsam sanki antik kentler yanacak Her dize bir barikat her kıta yeni bir gökyüzü Çünkü odalar dar geliyor bu hırçın rüzgâra Sinir uçlarımda geziniyor bu çağ yangını Bu ne köhne bir nefret ne de geçici bir yara Bu aşkın o en soylu en kadim başkaldırısı Odalar dolusu şiir odalar dolusu yangın Yine de dinmiyor içimdeki o vahşi o muazzam coşku