Celile Su — İlknur Ergun

İnsanı iskeletten etten ibaret sanıyoruz ama sudan farkı yok benim fikrimce Başıma gelse kaldıramam dediği her şeyin kalıbına su olup doluveriyor insan Dayanamıyorum dedikçe bir yenisi üstelik artarak ekleniyor Sonra öyle bir yere varıyor ki insan acımıyor canı İskelet dediğimiz içimizdeki sert kısım bile su olup alıyor bulunduğu şekli Her şeye dayanıyor insan Hikâyemi dinleyenler acıklı bir surat ifadesiyle gözlerini gözlerimden kaçırıp dehşet içinde Nasıl dayanıyorsun diye soruyorlar Oysa ben dayanılmaz bir şey yaşadığımı sanmıyorum İlknur ERGUN un ilk romanı olan CELİLE SU okuru hikâyesine dahil etmenin ötesine geçip yaşamda haklı ya da haksız olmanın anlamsızlığıyla yüzleşmeye davet ediyor Kimsenin haksız olmadığı bir dünyada masum olmanın anlamsızlığı bir hayalet gibi dolaşıyor sözcüklerin arasında