Cemre 2 — Feridun Eren

ANKARA VE HARUN Küçük bir lokanta Ankara da Bahçesinde birkaç gül ağacı Masada duran tüm dünyam şimdi Gelip geçenler Her birinin aklında bin bir dert sevinç Geçip geçip akan insan seli akan benim oysa Siyahı beyazı sarı benizlisi Ben ise bin parça Bir parçam Urfa da bin parçam Ankara da En büyük parçam şimdi Harun da Aklım aklımın içinde Aklım Harun içinde Birde ne deyişi gülmesi ağlaması Ben Ankara da Ankara bende Dünya bende Ben Harun dayım şimdi Başladı yağmur yavaş yavaş yağmaya Gözlerimle birlikte ağlamaya Beni ıslatan yağmur değil aslında Beni ıslatan son çaresizliğim Beni ıslatan ANKARA

Ankara ve Harun Küçük bir lokanta Ankara da Bahçesinde birkaç gül ağacı Masada duran tüm dünyam şimdi Gelip geçenler Her birinin aklında bin bir dert sevinç Geçip geçip akan insan seli akan benim oysa Siyahı beyazı sarı benizlisi Ben ise bin parça Bir parçam Urfa da bin parçam Ankara da En büyük parçam şimdi Harun da Aklım aklımın içinde Aklım Harun içinde Birde ne deyişi gülmesi ağlaması Ben Ankara da Ankara bende Dünya bende Ben Harun dayım şimdi Başladı yağmur yavaş yavaş yağmaya Gözlerimle birlikte ağlamaya Beni ıslatan yağmur değil aslında Beni ıslatan son çaresizliğim Beni ıslatan Ankara

Dut Ağacı Beni neden sattın bir kaç istanbula a Artık zapt edemiyorum mahzendeki ruhlarımı Kafamdaki gergedanlar da çok büyüdü İyi ki dinozorlar mevsimi değil iklimlerim Cemreler düşmedi boynu bükük nergislerin kucağına Giderken dönecektin kışın ilk baharında Beni üzmemeye söz vermiştin Babamdan kalan o son dut ağacı altında

Dut AğacıBeni neden sattın bir kaç istanbula aArtık zapt edemiyorum mahzendeki ruhlarımıKafamdaki gergedanlar da çok büyüdüİyi ki dinozorlar mevsimi değil iklimlerimCemreler düşmedi boynu bükük nergislerin kucağınaGiderken dönecektin kışın ilk baharındaBeni üzmemeye söz vermiştinBabamdan kalan o son dut ağacı altında

Ankara ve HarunKüçük bir lokanta Ankara da Bahçesinde birkaç gül ağacıMasada duran tüm dünyam şimdiGelip geçenlerHer birinin aklında bin bir dert sevinçGeçip geçip akan insan seli akan benim oysaSiyahı beyazı sarı benizlisiBen ise bin parça Bir parçam Urfa da bin parçam Ankara daEn büyük parçam şimdi Harun daAklım aklımın içinde Aklım Harun içindeBirde ne deyişi gülmesi ağlamasıBen Ankara da Ankara bendeDünya bendeBen Harun dayım şimdiBaşladı yağmur yavaş yavaş yağmayaGözlerimle birlikte ağlamayaBeni ıslatan yağmur değil aslındaBeni ıslatan son çaresizliğimBeni ıslatan Ankara

Ankara ve Harun Küçük bir lokanta Ankara da Bahçesinde birkaç gül ağacı Masada duran tüm dünyam şimdi Gelip geçenler Her birinin aklında bin bir dert sevinç Geçip geçip akan insan seli akan benim oysa Siyahı beyazı sarı benizlisi Ben ise bin parça Bir parçam Urfa da bin parçam Ankara da En büyük parçam şimdi Harun da Aklım aklımın içinde Aklım Harun içinde Birde ne deyişi gülmesi ağlaması Ben Ankara da Ankara bende Dünya bende Ben Harun dayım şimdi Başladı yağmur yavaş yavaş yağmaya Gözlerimle birlikte ağlamaya Beni ıslatan yağmur değil aslında Beni ıslatan son çaresizliğim Beni ıslatan Ankara

Dut Ağacı Beni neden sattın bir kaç istanbula a Artık zapt edemiyorum mahzendeki ruhlarımı Kafamdaki gergedanlar da çok büyüdü İyi ki dinozorlar mevsimi değil iklimlerim Cemreler düşmedi boynu bükük nergislerin kucağına Giderken dönecektin kışın ilk baharında Beni üzmemeye söz vermiştin Babamdan kalan o son dut ağacı altında

Dut Ağacı Beni neden sattın bir kaç istanbula a Artık zapt edemiyorum mahzendeki ruhlarımı Kafamdaki gergedanlar da çok büyüdü İyi ki dinozorlar mevsimi değil iklimlerim Cemreler düşmedi boynu bükük nergislerin kucağına Giderken dönecektin kışın ilk baharında Beni üzmemeye söz vermiştin Babamdan kalan o son dut ağacı altında