Ceviz Sandıklar ve Para Kasaları — Ali Ayçil

İnsan dünyaya bulaştıkça dünya insanın ruhunda izler bırakır Bu dengesiz karşılaşma sanıldığından çok daha ağırdır İşte ben denemelerimde insanın kendisini kuşatan dünyayla girdiği bu dengesiz ilişkinin haritasını çıkarmaya çalıştım der Ali Ayçil ve Ceviz Sandıklar Ve Para Kasaları nda taşradan sonra kentle karşılaşan bir gencin dünyasına düşürdüğü notları paylaşır biz okuyucuyla Artık seni aramaktan vazgeçtim Bunu bana şiir öğütledi Yazdığım her şiirde senin yeryüzünde bir karşılığının bulunmadığını şu sebepsiz sıkıntılar bize uğradıklarında evsiz kalmasınlar diye bahane edilmiş bir imge olduğunu geç de olsa kavradım O sıkıntılar hep gelecek ve biz onları aslında hiç olmayan sende ağırlayacağız O sıkıntılar nereden mi gelecek Doyamadan terk ettiğimiz cennetten ve yarım bırakılmış çocukluğumuzdan Yani tam dünyaya atıldığımız yerin iki yakasından

Artık seni aramaktan vazgeçtim Bunu bana şiir öğütledi Yazdığım her şiirde senin yeryüzünde bir karşılığının bulunmadığını şu sebepsiz sıkıntılar bize uğradıklarında evsiz kalmasınlar diye bahane edilmiş bir imge olduğunu geç de olsa kavradım O sıkıntılar hep gelecek ve biz onları aslında hiç olmayan sende ağırlayacağız O sıkıntılar nereden mi gelecek Doyamadan terk ettiğimiz cennetten ve yarım bırakılmış çocukluğumuzdan Yani tam dünyaya atıldığımız yerin iki yakasından

Ne savaşlar ne düşen kentler ne karmaşa ne kaos hiçbiri hiçbiri değil inceliğimin sebebi Sanki yeryüzünde hiç kimse yok bir tek ben varmışım gibi sanki ilk insanın yeryüzüne atıldığında duyduğu o gariplik o yalnızlık o şaşkınlık milyarlarca insanın bilinçaltından geçerek gelip bende konaklamış gibi sanki bütün gövdem iyilikle yıkanmış ve her şeyi affetmeye hazır hâle getirilmiş gibi Bugün inceyim Ama ne yaşadığım dünyayla ne öteki insanlarla ne de geçmişimle ilgili inceliğim Sanki her şeyden koparılmış ve kendi insanlığımla baş başa bırakılmışım gibi Yalnızca benimle benim ruhum arasında Tanıtım Bülteninden

Ne savaşlar ne düşen kentler ne karmaşa ne kaos hiçbiri hiçbiri değil inceliğimin sebebi Sanki yeryüzünde hiç kimse yok bir tek ben varmışım gibi sanki ilk insanın yeryüzüne atıldığında duyduğu o gariplik o yalnızlık o şaşkınlık milyarlarca insanın bilinçaltından geçerek gelip bende konaklamış gibi sanki bütün gövdem iyilikle yıkanmış ve her şeyi affetmeye hazır hâle getirilmiş gibi Bugün inceyim Ama ne yaşadığım dünyayla ne öteki insanlarla ne de geçmişimle ilgili inceliğim Sanki her şeyden koparılmış ve kendi insanlığımla baş başa bırakılmışım gibi Yalnızca benimle benim ruhum arasında

Ne savaşlar ne düşen kentler ne karmaşa ne kaos hiçbiri hiçbiri değil inceliğimin sebebi Sanki yeryüzünde hiç kimse yok bir tek ben varmışım gibi sanki ilk insanın yeryüzüne atıldığında duyduğu o gariplik o yalnızlık o şaşkınlık milyarlarca insanın bilinçaltından geçerek gelip bende konaklamış gibi sanki bütün gövdem iyilikle yıkanmış ve her şeyi affetmeye hazır hâle getirilmiş gibi Bugün inceyim Ama ne yaşadığım dünyayla ne öteki insanlarla ne de geçmişimle ilgili inceliğim Sanki her şeyden koparılmış ve kendi insanlığımla baş başa bırakılmışım gibi Yalnızca benimle benim ruhum arasında

Ne savaşlar ne düşen kentler ne karmaşa ne kaos hiçbiri hiçbiri değil inceliğimin sebebi Sanki yeryüzünde hiç kimse yok bir tek ben varmışım gibi sanki ilk insanın yeryüzüne atıldığında duyduğu o gariplik o yalnızlık o şaşkınlık milyarlarca insanın bilinçaltından geçerek gelip bende konaklamış gibi sanki bütün gövdem iyilikle yıkanmış ve her şeyi affetmeye hazır hâle getirilmiş gibi Bugün inceyim Ama ne yaşadığım dünyayla ne öteki insanlarla ne de geçmişimle ilgili inceliğim Sanki her şeyden koparılmış ve kendi insanlığımla baş başa bırakılmışım gibi Yalnızca benimle benim ruhum arasında

Ne savaşlar ne düşen kentler ne karmaşa ne kaos hiçbiri hiçbiri değil inceliğimin sebebi Sanki yeryüzünde hiç kimse yok bir tek ben varmışım gibi sanki ilk insanın yeryüzüne atıldığında duyduğu o gariplik o yalnızlık o şaşkınlık milyarlarca insanın bilinçaltından geçerek gelip bende konaklamış gibi sanki bütün gövdem iyilikle yıkanmış ve her şeyi affetmeye hazır hâle getirilmiş gibi Bugün inceyim Ama ne yaşadığım dünyayla ne öteki insanlarla ne de geçmişimle ilgili inceliğim Sanki her şeyden koparılmış ve kendi insanlığımla baş başa bırakılmışım gibi Yalnızca benimle benim ruhum arasında

Ne savaşlar ne düşen kentler ne karmaşa ne kaos hiçbiri hiçbiri değil inceliğimin sebebi Sanki yeryüzünde hiç kimse yok bir tek ben varmışım gibi sanki ilk insanın yeryüzüne atıldığında duyduğu o gariplik o yalnızlık o şaşkınlık milyarlarca insanın bilinçaltından geçerek gelip bende konaklamış gibi sanki bütün gövdem iyilikle yıkanmış ve her şeyi affetmeye hazır hâle getirilmiş gibi Bugün inceyim Ama ne yaşadığım dünyayla ne öteki insanlarla ne de geçmişimle ilgili inceliğim Sanki her şeyden koparılmış ve kendi insanlığımla baş başa bırakılmışım gibi Yalnızca benimle benim ruhum arasında

İnsan dünyaya bulaştıkça dünya insanın ruhunda izler bırakır Bu dengesiz karşılaşma sanıldığından çok daha ağırdır İşte ben denemelerimde insanın kendisini kuşatan dünyayla girdiği bu dengesiz ilişkinin haritasını çıkarmaya çalıştım der Ali Ayçil ve Ceviz Sandıklar Ve Para Kasaları nda taşradan sonra kentle karşılaşan bir gencin dünyasına düşürdüğü notları paylaşır biz okuyucuyla Artık seni aramaktan vazgeçtim Bunu bana şiir öğütledi Yazdığım her şiirde senin yeryüzünde bir karşılığının bulunmadığını şu sebepsiz sıkıntılar bize uğradıklarında evsiz kalmasınlar diye bahane edilmiş bir imge olduğunu geç de olsa kavradım O sıkıntılar hep gelecek ve biz onları aslında hiç olmayan sende ağırlayacağız O sıkıntılar nereden mi gelecek Doyamadan terk ettiğimiz cennetten ve yarım bırakılmış çocukluğumuzdan Yani tam dünyaya atıldığımız yerin iki yakasından