Çıkı — Mehmet Doğan Karakuş

İnce bir alayla ağıt tozlu yola düşen Havva anamızın ayak sesince sessiz bir ömür uzantısıyla uzayıp gider Havva hatun kaça kaça Eteğini aça aça Havva kaçtı görmedin mi Havva anamız üç ay bir gün sonra eşeğine binmiş ardına düşen davar ve inekleriyle mahallemize geldiğinde ilk defa gördüm kara Ahmet in oh be diyerek gülümsediğini Havva anamız Güzel anamızdı

İnce bir alayla ağıt tozlu yola düşen Havva anamızın ayak sesince sessiz bir ömür uzantısıyla uzayıp gider Havva hatun kaça kaçaEteğini aça açaHavva kaçtı görmedin mi Havva anamız üç ay bir gün sonra eşeğine binmiş ardına düşen davar ve inekleriyle mahallemize geldiğinde ilk defa gördüm kara Ahmet in oh be diyerek gülümsediğini Havva anamız Güzel anamızdı

İnce bir alayla ağıt tozlu yola düşen Havva anamızın ayak sesince sessiz bir ömür uzantısıyla uzayıp gider Havva hatun kaça kaçaEteğini aça açaHavva kaçtı görmedin mi Havva anamız üç ay bir gün sonra eşeğine binmiş ardına düşen davar ve inekleriyle mahallemize geldiğinde ilk defa gördüm kara Ahmet in oh be diyerek gülümsediğini Havva anamız Güzel anamızdı

İnce bir alayla ağıt tozlu yola düşen Havva anamızın ayak sesince sessiz bir ömür uzantısıyla uzayıp gider Havva hatun kaça kaça Eteğini aça aça Havva kaçtı görmedin mi Havva anamız üç ay bir gün sonra eşeğine binmiş ardına düşen davar ve inekleriyle mahallemize geldiğinde ilk defa gördüm kara Ahmet in oh be diyerek gülümsediğini Havva anamız Güzel anamızdı