Çıkmaz Sokak — Mustafa Öztürk

Ürküten bir sesi çınlatmıştı kulaklarımda YAZ Demişti Ürpermişti geçmiş ve gelecek derin bir kuyunun içine düşmüş çırpınır vaziyette ve çaresizdi ikisi de Ellerime baktım buz tutmuş üzerlerinde simsiyah kan lekesi temizlenemez ne kuyunun taş duvarlarındaki yeşil yosunlar ne de sakladığım sırrım Daha da derine battı Ben kalem ve her şey En dibe gitti umutsuzluk büyüdükçe büyüdü çıkmayan lekeler birimin di bir anda her şeyi siyah bir kan lekesine ve uzandım ellerim kuyunun en dibine Orada ne yosun ne acı ne de hüznün vardı tuttuğumda Zülfikar uçlu kalemimi Sokak Çocuklarının görünmeyen dünyasında büyülü bir yazma ve yaşama öyküsü

Ürküten bir sesi çınlatmıştı kulaklarımda YAZ Demişti Ürpermişti geçmiş ve gelecek derin bir kuyunun içine düşmüş çırpınır vaziyette ve çaresizdi ikisi de Ellerime baktım buz tutmuş üzerlerinde simsiyah kan lekesi temizlenemez ne kuyunun taş duvarlarındaki yeşil yosunlar ne de sakladığım sırrım Daha da derine battı Ben kalem ve her şey En dibe gitti umutsuzluk büyüdükçe büyüdü çıkmayan lekeler birimin di bir anda her şeyi siyah bir kan lekesine ve uzandım ellerim kuyunun en dibine Orada ne yosun ne acı ne de hüznün vardı tuttuğumda Zülfikar uçlu kalemimi Sokak Çocuklarının görünmeyen dünyasında büyülü bir yazma ve yaşama öyküsü

Ürküten bir sesi çınlatmıştı kulaklarımda YAZ Demişti Ürpermişti geçmiş ve gelecek derin bir kuyunun içine düşmüş çırpınır vaziyette ve çaresizdi ikisi de Ellerime baktım buz tutmuş üzerlerinde simsiyah kan lekesi temizlenemez ne kuyunun taş duvarlarındaki yeşil yosunlar ne de sakladığım sırrım Daha da derine battı Ben kalem ve her şey En dibe gitti umutsuzluk büyüdükçe büyüdü çıkmayan lekeler birimin di bir anda her şeyi siyah bir kan lekesine ve uzandım ellerim kuyunun en dibine Orada ne yosun ne acı ne de hüznün vardı tuttuğumda Zülfikar uçlu kalemimi Sokak Çocuklarının görünmeyen dünyasında büyülü bir yazma ve yaşama öyküsü