Çiriş Zamanı — Atilla Güney

İlkbaharın ikinci haftasıydı Umudun kapısı ardına kadar açılmıştı yüreğime Henüz 11 12 yaşlarındaydım Bir gün rüyamdadahi görmediğim insanlar ansızın karşıma dikildi Ellerinde hayatın keskin kılıçları vardı Ya kellemi alacaklardı ya da yüreğimde sahip olduğum tek şeyleri cesaretimi ve dürüstlüğümü O gün elimde ne varsa onunla karşı koydum hayatın hazırlıksız bırakan sürprizlerine Henüz çok küçüktüm ama büyümek için hayata rüşvet teklif ettiğim zamanlar bile olmuştu Herşeyim bendim Benden başka savaşçım yoktu Hayata karşı mevzi aldığımda beni yalnızca Yaradan korur ve kollardı Güçlü olduğumu biliyordum elbette haddimi aşmadığım sürece Ancak tek bir korkum vardı içimdeki ben Ondan çok korkuyordum Zaman zaman irade ile idrak arasında bir savaş yaşanırdı içimde Ve çoğu kez içimdeki ben galip gelirdi Sonrasında gelen bin bir pişmanlık ve büyüyen keşke lerle boğuşarak mücadeleye kaldığım yerden devam ederdim Her gün biraz daha büyürken nefs fırınında pişmek için yüreğiminderinliklerinde alev alev yanan fırına durmadan pişmanlık odunu atardım Ateş önce közlenir sonra yavaş yavaş sönerdi İşte o anlarda gözyaşlarımla yıkardım yüreğimi Sonra da göz çanaklarımı kurutur yeniden ayağa kalkardım Her sabah yeni bir umut Her akşam ise yüreğimde bir vuslattı bana Beni var edene Tüm yaşananlara inat Merhameti iyiliği ve güzelliği seçtim Bu yolun adını İyilik insana yakışır koydum Dinlediklerimden okuduklarımdan yaşadıklarımdan gördüklerimden ve duyduklarımdan bir öz bir eczayı içimde biriktirdim Ve o karışıma Sıra Dışı Biri Olmak adını verdim Bugün altmış küsur yıllık bir hayat yolculuğunu geride bırakırken Çiriş Zamanı ile sizlere merhaba diyorum Ve şimdi Tüm samimiyetimle siz kıymetli okurlarıma saygılarımı sunuyorum

İlkbaharın ikinci haftasıydı Umudun kapısı ardına kadar açılmıştı yüreğime Henüz 11 12 yaşlarındaydım Bir gün rüyamda dahi görmediğim insanlar ansızın karşıma dikildi Ellerinde hayatın keskin kılıçları vardı Ya kellemi alacaklardı ya da yüreğimde sahip olduğum tek şeyleri cesaretimi ve dürüstlüğümü O gün elimde ne varsa onunla karşı koydum hayatın hazırlıksız bırakan sürprizlerine Henüz çok küçüktüm ama büyümek için hayata rüşvet teklif ettiğim zamanlar bile olmuştu Her şeyim bendim Benden başka savaşçım yoktu Hayata karşı mevzi aldığımda beni yalnızca Yaradan korur ve kollardı Güçlü olduğumu biliyordum elbette haddimi aşmadığım sürece Ancak tek bir korkum vardı içimdeki ben Ondan çok korkuyordum Zaman zaman irade ile idrak arasında bir savaş yaşanırdı içimde Ve çoğu kez içimdeki ben galip gelirdi Sonrasında gelen bin bir pişmanlık ve büyüyen keşke lerle boğuşarak mücadeleye kaldığım yerden devam ederdim Her gün biraz daha büyürken nefs fırınında pişmek için yüreğimin derinliklerinde alev alev yanan fırına durmadan pişmanlık odunu atardım Ateş önce közlenir sonra yavaş yavaş sönerdi İşte o anlarda gözyaşlarımla yıkardım yüreğimi Sonra da göz çanaklarımı kurutur yeniden ayağa kalkardım Her sabah yeni bir umut Her akşam ise yüreğimde bir vuslattı bana Beni var edene Tüm yaşananlara inat Merhameti iyiliği ve güzelliği seçtim Bu yolun adını İyilik insana yakışır koydum Dinlediklerimden okuduklarımdan yaşadıklarımdan gördüklerimden ve duyduklarımdan bir öz bir eczayı içimde biriktirdim Ve o karışıma Sıra Dışı Biri Olmak adını verdim Bugün altmış küsur yıllık bir hayat yolculuğunu geride bırakırken Çiriş Zamanı ile sizlere merhaba diyorum Ve şimdi Tüm samimiyetimle siz kıymetli okurlarıma saygılarımı sunuyorum

İlkbaharın ikinci haftasıydı Umudun kapısı ardına kadar açılmıştı yüreğime Henüz 11 12 yaşlarındaydım Bir gün rüyamda dahi görmediğim insanlar ansızın karşıma dikildi Ellerinde hayatın keskin kılıçları vardı Ya kellemi alacaklardı ya da yüreğimde sahip olduğum tek şeyleri cesaretimi ve dürüstlüğümü O gün elimde ne varsa onunla karşı koydum hayatın hazırlıksız bırakan sürprizlerine Henüz çok küçüktüm ama büyümek için hayata rüşvet teklif ettiğim zamanlar bile olmuştu Her şeyim bendim Benden başka savaşçım yoktu Hayata karşı mevzi aldığımda beni yalnızca Yaradan korur ve kollardı Güçlü olduğumu biliyordum elbette haddimi aşmadığım sürece Ancak tek bir korkum vardı içimdeki ben Ondan çok korkuyordum Zaman zaman irade ile idrak arasında bir savaş yaşanırdı içimde Ve çoğu kez içimdeki ben galip gelirdi Sonrasında gelen bin bir pişmanlık ve büyüyen keşke lerle boğuşarak mücadeleye kaldığım yerden devam ederdim Her gün biraz daha büyürken nefs fırınında pişmek için yüreğimin derinliklerinde alev alev yanan fırına durmadan pişmanlık odunu atardım Ateş önce közlenir sonra yavaş yavaş sönerdi İşte o anlarda gözyaşlarımla yıkardım yüreğimi Sonra da göz çanaklarımı kurutur yeniden ayağa kalkardım Her sabah yeni bir umut Her akşam ise yüreğimde bir vuslattı bana Beni var edene Tüm yaşananlara inat Merhameti iyiliği ve güzelliği seçtim Bu yolun adını İyilik insana yakışır koydum Dinlediklerimden okuduklarımdan yaşadıklarımdan gördüklerimden ve duyduklarımdan bir öz bir eczayı içimde biriktirdim Ve o karışıma Sıra Dışı Biri Olmak adını verdim Bugün altmış küsur yıllık bir hayat yolculuğunu geride bırakırken Çiriş Zamanı ile sizlere merhaba diyorum Ve şimdi Tüm samimiyetimle siz kıymetli okurlarıma saygılarımı sunuyorum Tanıtım Bülteninden

İlkbaharın ikinci haftasıydı Umudun kapısı ardına kadar açılmıştı yüreğime Henüz 11 12 yaşlarındaydım Bir gün rüyamdadahi görmediğim insanlar ansızın karşıma dikildi Ellerinde hayatın keskin kılıçları vardı Ya kellemi alacaklardı ya da yüreğimde sahip olduğum tek şeyleri cesaretimi ve dürüstlüğümü O gün elimde ne varsa onunla karşı koydum hayatın hazırlıksız bırakan sürprizlerine Henüz çok küçüktüm ama büyümek için hayata rüşvet teklif ettiğim zamanlar bile olmuştu Herşeyim bendim Benden başka savaşçım yoktu Hayata karşı mevzi aldığımda beni yalnızca Yaradan korur ve kollardı Güçlü olduğumu biliyordum elbette haddimi aşmadığım sürece Ancak tek bir korkum vardı içimdeki ben Ondan çok korkuyordum Zaman zaman irade ile idrak arasında bir savaş yaşanırdı içimde Ve çoğu kez içimdeki ben galip gelirdi Sonrasında gelen bin bir pişmanlık ve büyüyen keşke lerle boğuşarak mücadeleye kaldığım yerden devam ederdim Her gün biraz daha büyürken nefs fırınında pişmek için yüreğiminderinliklerinde alev alev yanan fırına durmadan pişmanlık odunu atardım Ateş önce közlenir sonra yavaş yavaş sönerdi İşte o anlarda gözyaşlarımla yıkardım yüreğimi Sonra da göz çanaklarımı kurutur yeniden ayağa kalkardım Her sabah yeni bir umut Her akşam ise yüreğimde bir vuslattı bana Beni var edene Tüm yaşananlara inat Merhameti iyiliği ve güzelliği seçtim Bu yolun adını İyilik insana yakışır koydum Dinlediklerimden okuduklarımdan yaşadıklarımdan gördüklerimden ve duyduklarımdan bir öz bir eczayı içimde biriktirdim Ve o karışıma Sıra Dışı Biri Olmak adını verdim Bugün altmış küsur yıllık bir hayat yolculuğunu geride bırakırken Çiriş Zamanı ile sizlere merhaba diyorum Ve şimdi Tüm samimiyetimle siz kıymetli okurlarıma saygılarımı sunuyorum

İlkbaharın ikinci haftasıydı Umudun kapısı ardına kadar açılmıştı yüreğime Henüz 11 12 yaşlarındaydım Bir gün rüyamdadahi görmediğim insanlar ansızın karşıma dikildi Ellerinde hayatın keskin kılıçları vardı Ya kellemi alacaklardı ya da yüreğimde sahip olduğum tek şeyleri cesaretimi ve dürüstlüğümü O gün elimde ne varsa onunla karşı koydum hayatın hazırlıksız bırakan sürprizlerine Henüz çok küçüktüm ama büyümek için hayata rüşvet teklif ettiğim zamanlar bile olmuştu Her şeyim bendim Benden başka savaşçım yoktu Hayata karşı mevzi aldığımda beni yalnızca Yaradan korur ve kollardı Güçlü olduğumu biliyordum elbette haddimi aşmadığım sürece Ancak tek bir korkum vardı içimdeki ben Ondan çok korkuyordum Zaman zaman irade ile idrak arasında bir savaş yaşanırdı içimde Ve çoğu kez içimdeki ben galip gelirdi Sonrasında gelen bin bir pişmanlık ve büyüyen keşke lerle boğuşarak mücadeleye kaldığım yerden devam ederdim Her gün biraz daha büyürken nefs fırınında pişmek için yüreğimin derinliklerinde alev alev yanan fırına durmadan pişmanlık odunu atardım Ateş önce közlenir sonra yavaş yavaş sönerdi İşte o anlarda gözyaşlarımla yıkardım yüreğimi Sonra da göz çanaklarımı kurutur yeniden ayağa kalkardım Her sabah yeni bir umut Her akşam ise yüreğimde bir vuslattı bana Beni var edene Tüm yaşananlara inat Merhameti iyiliği ve güzelliği seçtim Bu yolun adını İyilik insana yakışır koydum Dinlediklerimden okuduklarımdan yaşadıklarımdan gördüklerimden ve duyduklarımdan bir öz bir eczayı içimde biriktirdim Ve o karışıma Sıra Dışı Biri Olmak adını verdim Bugün altmış küsur yıllık bir hayat yolculuğunu geride bırakırken Çiriş Zamanı ile sizlere merhaba diyorum Ve şimdi Tüm samimiyetimle siz kıymetli okurlarıma saygılarımı sunuyorum