Çocukluğumun Tanrısı Piper Pa 25 — Miyase Sertbarut

Sarı çiçek tozlarıyla kutsanmış bir aşk Edebiyatımızın usta kalemi Miyase Sertbaruttan aşkın tutkuya hüznün umuda dönüştüğü etkileyici bir sevda öyküsü Çocukluğumun Tanrısı Piper Pa 25 Her ne yaşanırsa yaşansın Piper Pa 25in başına hiçbir şey gelmeyeceğine dair söz vermişti Kaptan Semih küçük Anışa yıllar önce Rüzgâra meydan okuyan bu kırmızı kartalın ne benzini bitebilir ne de pervanesi kırılabilirdi Hele ki kır çiçeklerinin tozuyla zehirle aşkla ölümle ateşle kutsanmış bu cesur kuşun düşmesi asla kabul edilebilir bir şey değildi Kaptan sevgilisine söz vermişti bir kere ve bu sözden geri dönüşü yoktu Anışın eksiklerle dolu çocukluğunu özgürce uçabilmenin kazandırdığı küçük mucizelerle sarıp sarmalayan Kaptan için belki tüm bunlar bir oyundu Ama Anış için Kaptanla yaşadığı her an hayatın ta kendisiydi Kalbinde hissettiği kıpırtı ilk gençliğin getirdiği coşku ve heyecanla büyüyerek Anışın Kaptana olan duygularını tutku dolu bir aşka dönüştürmüştü Bu öyle vazgeçilmez bir sevgiydi ki genç kızın hayatını günden güne ele geçirmekteydi Yatılı okula gitmek için kanatlanıp evden uçma vakti geldiğinde dağlar denizler girdi Kaptanla Anışın arasına Mektuplar yetişti imdadına Çocukluğunun tanrısına artık yakın olamamanın getirdiği burukluk yerini birbiri ardına postalanan mektupların avuntusuna bıraktı Peki ya kahraman olarak gördüğü babası yaşındaki bu adam Anışı gerçek bir aşkla sevmiyorsa ya onu kardeşi kızı zavallı yoksul bir kız olarak görüyorsa Acaba tüm bu hissettikleri Anışın kendi kendine oynadığı bir oyundan ya da gördüğü bir rüyadan mı ibaretti Anışın pes etmeye hiç niyeti yoktu Tutkuyla bağlı olduğu Kaptanın izini sürmeye yemin etmişti bir kere Ölüm bile buna engel olamayacaktı Şaşırtıcı sonuyla aşkı hüznü arayışı kalbinizin tüm odalarında hissedeceğiniz Çocukluğumun Tanrısı Piper Pa 25 gerçekliğe ve ölüme karşı şiirsel bir meydan okuyuş

Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk Hiçbir yere gitmiyor der Edip Cansever şiirinde Çocukluğumun Tanrısı da işte o hiçbir yere gitmeyen gökyüzünde doğmuş bir aşkı anlatıyor Aşkın insanı nereye götürebileceğini bir çocuğun cesareti samimiyeti ve gözlemleriyle anlatıyor Başkalarının tanrısına kafa tutarak anlatmaya başlar Anış ve çok geçmeden kendi tanrısını yaratır Uzaktaki her şeye âşık olduğu yaşlarda bambaşka bir iklimden gelen ve kendilerine hiç benzemeyen pilota tutkuyla bağlanır Bu bağı koparmamak için kimi zaman hayallerinden kimi zaman hayatın sıradan gerçekliğinden güç alır Sonunda kaptanı kendisiyle tutmanın bir yolunu bulur Mektuplar gider mektuplar gelir Kimi zaman bu sessiz çığlıkların zarflara sığmadığı da olur Okuduğu yatılı okulun görüşme odasında kaptanın oğlu babasının öldüğünü söylediğinde Anış bir yol ayrımına geldiğini anlar Ya diriltecektir sözcükleriyle o Tanrı yı yeniden ya da ölümün yollarından birini kendisi için seçecektir Ama aşkın büyüsü kolay bozulmaz Üstelik öldü denilen kaptandan ona hâlâ mektuplar gelmektedir Anış bir dua gibi üfler sözcüklerini ölüler ve diriler dünyasına mektuplarıyla Yaptığı belki de hem kendisinin hem kaptanın yeniden dirilmesi için bir kalp masajıdır Şaşırtıcı sonuyla aşkı hüznü arayışı kalbinizin bütün odalarında hissedebileceğiniz bir roman bu Çocukluğumun Tanrısı gerçekliğe ve ölüme karşı bir meydan okuyuş Tanıtım Bülteninden İnce Kapak Sayfa Sayısı 184 Baskı Yılı 2013 e Kitap Sayfa Sayısı 181 Baskı Yılı 2013 Dili Türkçe Yayınevi DeliDolu

Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk Hiçbir yere gitmiyor der Edip Cansever şiirinde Çocukluğumun Tanrısı da işte o hiçbir yere gitmeyen gökyüzünde doğmuş bir aşkı anlatıyor Aşkın insanı nereye götürebileceğini bir çocuğun cesareti samimiyeti ve gözlemleriyle anlatıyor Başkalarının tanrısına kafa tutarak anlatmaya başlar Anış ve çok geçmeden kendi tanrısını yaratır Uzaktaki her şeye âşık olduğu yaşlarda bambaşka bir iklimden gelen ve kendilerine hiç benzemeyen pilota tutkuyla bağlanır Bu bağı koparmamak için kimi zaman hayallerinden kimi zaman hayatın sıradan gerçekliğinden güç alır Sonunda kaptanı kendisiyle tutmanın bir yolunu bulur Mektuplar gider mektuplar gelir Kimi zaman bu sessiz çığlıkların zarflara sığmadığı da olur Okuduğu yatılı okulun görüşme odasında kaptanın oğlu babasının öldüğünü söylediğinde Anış bir yol ayrımına geldiğini anlar Ya diriltecektir sözcükleriyle o Tanrı yı yeniden ya da ölümün yollarından birini kendisi için seçecektir Ama aşkın büyüsü kolay bozulmaz Üstelik öldü denilen kaptandan ona hâlâ mektuplar gelmektedir Anış bir dua gibi üfler sözcüklerini ölüler ve diriler dünyasına mektuplarıyla Yaptığı belki de hem kendisinin hem kaptanın yeniden dirilmesi için bir kalp masajıdır Şaşırtıcı sonuyla aşkı hüznü arayışı kalbinizin bütün odalarında hissedebileceğiniz bir roman bu Çocukluğumun Tanrısı gerçekliğe ve ölüme karşı bir meydan okuyuş

Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk Hiçbir yere gitmiyor der Edip Cansever şiirinde Çocukluğumun Tanrısı da işte o hiçbir yere gitmeyen gökyüzünde doğmuş bir aşkı anlatıyor Aşkın insanı nereye götürebileceğini bir çocuğun cesareti samimiyeti ve gözlemleriyle anlatıyor Başkalarının tanrısına kafa tutarak anlatmaya başlar Anış ve çok geçmeden kendi tanrısını yaratır Uzaktaki her şeye âşık olduğu yaşlarda bambaşka bir iklimden gelen ve kendilerine hiç benzemeyen pilota tutkuyla bağlanır Bu bağı koparmamak için kimi zaman hayallerinden kimi zaman hayatın sıradan gerçekliğinden güç alır Sonunda kaptanı kendisiyle tutmanın bir yolunu bulur Mektuplar gider mektuplar gelir Kimi zaman bu sessiz çığlıkların zarflara sığmadığı da olur Okuduğu yatılı okulun görüşme odasında kaptanın oğlu babasının öldüğünü söylediğinde Anış bir yol ayrımına geldiğini anlar Ya diriltecektir sözcükleriyle o Tanrı yı yeniden ya da ölümün yollarından birini kendisi için seçecektir Ama aşkın büyüsü kolay bozulmaz Üstelik öldü denilen kaptandan ona hâlâ mektuplar gelmektedir Anış bir dua gibi üfler sözcüklerini ölüler ve diriler dünyasına mektuplarıyla Yaptığı belki de hem kendisinin hem kaptanın yeniden dirilmesi için bir kalp masajıdır Şaşırtıcı sonuyla aşkı hüznü arayışı kalbinizin bütün odalarında hissedebileceğiniz bir roman bu Çocukluğumun Tanrısı gerçekliğe ve ölüme karşı bir meydan okuyuş

img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Edebiyatımızın usta kalemi Miyase Sertbarut tan aşkın tutkuya hüznün umuda dönüştüğü etkileyici bir sevda öyküsü Çocukluğumun Tanrısı Piper Pa 25 Her ne yaşanırsa yaşansın Piper Pa 25 in başına hiçbir şey gelmeyeceğine dair söz vermişti Kaptan Semih küçük Anış a yıllar önce Rüzgâra meydan okuyan bu kırmızı kartalın ne benzini bitebilir ne de pervanesi kırılabilirdi Hele ki kır çiçeklerinin tozuyla zehirle aşkla ölümle ateşle kutsanmış bu cesur kuşun düşmesi asla kabul edilebilir bir şey değildi Kaptan sevgilisine söz vermişti bir kere ve bu sözden geri dönüşü yoktu Anış ın eksiklerle dolu çocukluğunu özgürce uçabilmenin kazandırdığı küçük mucizelerle sarıp sarmalayan Kaptan için belki tüm bunlar bir oyundu Ama Anış için Kaptan la yaşadığı her an hayatın ta kendisiydi Kalbinde hissettiği kıpırtı ilk gençliğin getirdiği coşku ve heyecanla büyüyerek Anış ın Kaptan a olan duygularını tutku dolu bir aşka dönüştürmüştü Bu öyle vazgeçilmez bir sevgiydi ki genç kızın hayatını günden güne ele geçirmekteydi Yatılı okula gitmek için kanatlanıp evden uçma vakti geldiğinde dağlar denizler girdi Kaptan la Anış ın arasına Mektuplar yetişti imdadına Çocukluğunun tanrısına artık yakın olamamanın getirdiği burukluk yerini birbiri ardına postalanan mektupların avuntusuna bıraktı Peki ya kahraman olarak gördüğü babası yaşındaki bu adam Anış ı gerçek bir aşkla sevmiyorsa ya onu kardeşi kızı zavallı yoksul bir kız olarak görüyorsa Acaba tüm bu hissettikleri Anış ın kendi kendine oynadığı bir oyundan ya da gördüğü bir rüyadan mı ibaretti Anış ın pes etmeye hiç niyeti yoktu Tutkuyla bağlı olduğu Kaptan ın izini sürmeye yemin etmişti bir kere Ölüm bile buna engel olamayacaktı Şaşırtıcı sonuyla aşkı hüznü arayışı kalbinizin tüm odalarında hissedeceğiniz Çocukluğumun Tanrısı Piper Pa 25 gerçekliğe ve ölüme karşı şiirsel bir meydan okuyuş