Çocukluk Bitmez — Cem Karaer

Yıl 1957 beşimi doldurmuş muydum yoksa hâlâ dört yaşımı mı sürmekteydim bilemiyorum Subay olan babamın tayin edildiği Sarıkamış a gitmek üzere yola çıkmışız ve tren Erzurum da mola vermiş Bir kompartımanın penceresinden korkulu gözlerle bakmıyorum Etraf gür ve uzun bıyıklı adamlarla dolu İşte film o istasyonda başlamıştı benim için Evet evet hayatımdan hatırlayabildiğim ilk kare bu Ondan öncesi simsiyah bir boşluk Sarıkamış ta pek kısa bir süre oturduğumuz ilk ev hafızamdan tamamen silinmiş ama ikincisini o derme çatma yerli evini hayal meyal hatırlıyorum Zaten o evin ortasına kurduğumuz sobada kozalak bile yaktığımızı nasıl unutabilirim ki