Çoktan Ölmüş Gökmenler Cumhuriyeti — Gökmen Yener

Kabuğuna geri dönen ceviz az yenmiş ve çok tükürülmüş bir halde evdeyizne garip hâlâ birileri bizim annemizsırtı dönük pozlarımız ve biz hâlâ bu kör resimdeyizbazen mahalleler taşınır insanlar yerinebir bakarsın iz bırakmıyor adımlarınbazen aynası gibi dolaşırsın asık yüzlü sokaklarınbalıklarıyla boğuşursun kendini nehir zanneden çıldırmış yollarınkabuğuna geri dönen ceviz kendimizde değiliz evde de değilsek nerdeyiz Tüm iyilerin delirdiği fazla kurnaz bir yerdeyizbelki de kurtulmak için biz de delirmeliyizyalnızlığın heykeli gibi boş odalarkapıları açmıyorum biliyorum hâlâ ordalaryanına uzandığım o beton hayaletin kıyısındalareğer bir daha düşersem beni yine vururlarkabuğuna geri dönen ceviz kır kabuğunu yeniden ceviz Burdan ancak böyle giderizkim bilir belki içimize birer çukur eşerizkendi ellerimizle kendimizi gömeriz kır kabuğunu yeniden ceviz Burdan ancak böyle gideriz

Kabuğuna geri dönen ceviz az yenmiş ve çok tükürülmüş bir halde evdeyiz ne garip hâlâ birileri bizim annemiz sırtı dönük pozlarımız ve biz hâlâ bu kör resimdeyiz bazen mahalleler taşınır insanlar yerine bir bakarsın iz bırakmıyor adımların bazen aynası gibi dolaşırsın asık yüzlü sokakların balıklarıyla boğuşursun kendini nehir zanneden çıldırmış yolların kabuğuna geri dönen ceviz kendimizde değiliz evde de değilsek nerdeyiz Tüm iyilerin delirdiği fazla kurnaz bir yerdeyiz belki de kurtulmak için biz de delirmeliyiz yalnızlığın heykeli gibi boş odalar kapıları açmıyorum biliyorum hâlâ ordalar yanına uzandığım o beton hayaletin kıyısındalar eğer bir daha düşersem beni yine vururlar kabuğuna geri dönen ceviz kır kabuğunu yeniden ceviz Burdan ancak böyle gideriz kim bilir belki içimize birer çukur eşeriz kendi ellerimizle kendimizi gömeriz kır kabuğunu yeniden ceviz Burdan ancak böyle gideriz