Dağın Ardında — Esma Erdemgil

Dağın Ardında
Esma ErdemgilDorlion Yayınevi
Dağın Ardında
Esma ErdemgilTipinin başladığı sabah Onu bile bile tek başına yalnız bıraktım Erkenden uyanmış olmama rağmen mahsus geç gittim eve Tek başına kalıp mücadele etmeyi öğrensin istedim ama kapıyı açtığımda perişan hâldeydi Elini kapıya yapıştırmış ağlamış çok üşümüş ve sobadan zehirlenip öldüğümü kurarak kafasında çok korkmuştu Pişmanlık duygusuyla sımsıkı sarıldım Her geçen gün çoğalan büyüyen Bitti desem de bitmeyen bir duyguyla onu sevdiğimi Amma velakin aşılamaz sıkıntılar bir yana Neşe nin beni sevdiğini sanmıyorum Benim varlığımdan güç alıyor sadece Hissettiği şey bu

Dorlion
Tipinin başladığı sabah Onu bile bile tek başına yalnız bıraktım Erkenden uyanmış olmama rağmen mahsus geç gittim eve Tek başına kalıp mücadele etmeyi öğrensin istedim ama kapıyı açtığımda perişan hâldeydi Elini kapıya yapıştırmış ağlamış çok üşümüş ve sobadan zehirlenip öldüğümü kurarak kafasında çok korkmuştu Pişmanlık duygusuyla sımsıkı sarıldım Her geçen gün çoğalan büyüyen Bitti desem de bitmeyen bir duyguyla onu sevdiğimi Amma velakin aşılamaz sıkıntılar bir yana Neşe nin beni sevdiğini sanmıyorum Benim varlığımdan güç alıyor sadece Hissettiği şey bu

Dorlion Yayınevi
Tipinin başladığı sabah Onu bile bile tek başına yalnız bıraktım Erkenden uyanmış olmama rağmen mahsus geç gittim eve Tek başına kalıp mücadele etmeyi öğrensin istedim ama kapıyı açtığımda perişan hâldeydi Elini kapıya yapıştırmış ağlamış çok üşümüş ve sobadan zehirlenip öldüğümü kurarak kafasında çok korkmuştu Pişmanlık duygusuyla sımsıkı sarıldım Her geçen gün çoğalan büyüyen Bitti desem de bitmeyen bir duyguyla onu sevdiğimi Amma velakin aşılamaz sıkıntılar bir yana Neşe nin beni sevdiğini sanmıyorum Benim varlığımdan güç alıyor sadece Hissettiği şey bu img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

DORLİON YAYINLARI
Tipinin başladığı sabah Onu bile bile tek başına yalnız bıraktım Erkenden uyanmış olmama rağmen mahsus geç gittim eve Tek başına kalıp mücadele etmeyi öğrensin istedim ama kapıyı açtığımda perişan hâldeydi Elini kapıya yapıştırmış ağlamış çok üşümüş ve sobadan zehirlenip öldüğümü kurarak kafasında çok korkmuştu Pişmanlık duygusuyla sımsıkı sarıldım Her geçen gün çoğalan büyüyen Bitti desem de bitmeyen bir duyguyla onu sevdiğimi Amma velakin aşılamaz sıkıntılar bir yana Neşe nin beni sevdiğini sanmıyorum Benim varlığımdan güç alıyor sadece Hissettiği şey bu