Dalgakıran — Türker Armaner

Dalgakıran daha önce Kıyısız ve Taş Hücre adlı kitaplarını yayımladığımız Türker Armaner in son öykü kitabı Eşik Dalgakıran ve Sis Bileti adlı birbirinin devamı gibi de okunabilecek olan üç öyküden oluşan kitap yazarın Türkçe edebiyatta pek rastlanmayan üslubunun iyice belirginleştiği bir yapıt Eşik s 7 13 Bu bıraktığım ikinci not Ararsan sevinirim Emine Bora Geçip gidenin ardından Virgül Eylül 2003 Kuracağım dil konuşulacak aktarılacak hatta düşünülecek bir dil olmayacak Azalttığım her ses kullanmadığım her sözcük ölümü daha da yakınlaştıracak bana Taş Hücre de karakterlerinden birine söylettiği bu sözler Türker Armaner in metninin ilk kitapla son kitap arasında aldığı biçimi de özetliyor gibi İlk kitap Kıyısız yer mekân kişi tanımlarıyla klasik denebilecek bir tarzda ilerlerken Taş Hücre de bu işaretler neredeyse yarıya inmiştir Dalgakıran da ise karakterlerin adı bile yoktur artık Figürlerdeki bu belirsizlik seyrelme azalma bir anlamda fazlalıklarından kurtulma işlemi gibi de değerlendirilebilir Bu fazlalıktan biçimsel bir arınma değil ama daha zihinsel daha içe dönük Aslında yazar insandan çok mekâna ve zamana güvenir gibidir insan kırılabilir saldırıya uğrayabilir Kişi pek çok açıdan bir mekândan daha savunmasızdır Tufan Erbarıştıran Felsefî Tasarım Yazınsal Alanı Örtüştüren Bir Öykü Türker Armaner in Sis Bileti Öyküsü Gösteri Sayı 251 Eylül 2003 Türker Armaner felsefe doktorası yapmış yurtdışında da akademik kariyeri olan bir yazar Kitaplarında gördüğü bu eğitimin soluğunu gözlemliyoruz Yazdığı öykülerde sıradan gibi görünen bir olay örgüsünü okuru çok fazla sarsmadan yönlendirerek kurgunun akışkanlığı içerisinde çeşitli defalar yap bozlarla olgunlaştıran bir anlatım tekniği kullanıyor