Damlatan Musluğa Benzer Kıyametim — Burak Almacı

tanıdığım herkes oradaydı annem babam kardeşim dedemler sevdiklerim eski sevdiklerim arkadaşlarım hepsinin köşeleri vardı kare ve dikdörtgen çıkıntıları terlemiş bozuk paraya benzeyen yüzleri hiçbirinin gözünün teki diğerinin yanında değildi ya daha aşağıda ya daha yukarıda tenleri delik deşik sanayide eskimiş sünger gibi ağızları sağda solda küçük dipsiz delik ve içi renksizdi üstelik damlıyorlardı pas ve yanık kaşar peyniri karışımı bir kokuyla bir gariplik sonra kardeşim annemin elinde tuttuğu pastaya kafasını gömdü ve annem elindeki yanık mumu kardeşimin kafasına koydu ve hepsi bir anda bağırdılar her şeyden tiksinme raddesine hoş geldin sadece bir defa sonra herkes bir yerlere dağıldı bilgisayarda boş bir sayfa açıp hiçbir şey düşünmemeye çalıştım yanıma biri dikildi onu fark edene kadar devam etmiştim küçük bir çocuk albümlerden tanıdığım kadarıyla küçük ben ona döndüm ve bana dedi ki yeni bir istek için elde bulunanların kaybolması mı gerekir