Dar Ağacına Astım Şiirlerimi — Resul Üstün

İnsanlık tarihi kadar eski ve derindir acılarımız Ve bu nedenledir ki bir türlü kabuk bağlamaz dikiş tutmaz yaralarımız Hasreti biten kırlangıcın yürek atışı kadar coşkulu Aşkını icraya düşüren bir pejmürde kadar Tedirginim şimdi İnat olsun diye değil Darağacına mecburiyetten astım şiirlerimi Sevdalarına pranga vurulan bir coğrafyanın Karnına mayınlar döşenmiş dağlarında Boy veren bir karanfilim Bebelerine savaş oyunları dayatılan Yangınlardan geliyorum Şimdi durup dururken Cellâdımın sofrasına meze yaptırma beni Sürgünlere sal Dağlara taşlara çal Uçurumlardan at