Dehliz Karanlığa Meşalesiz Koşanların Hikayesi — Ares Kharon

HAYAT BAZEN DOYASIYA KAYBETMEKTİ Maku daki eski evde Ender ve Turan gecenin o en karanlık en ıssız anında ateşin başına bağdaş kurup oturmuşlar ateşi izliyorlardı Günlerdir süren o gergin yolculukta Ender in gözlerinin altı morarmış sakalı uzamış zayıflamıştı ama ihanet onu daha çok sarsmıştı Esmer olan Turan daha bir kararmıştı Hiçbir şeyi umursamaz bir havadaydı ama iliklerine kadar bir korku vardı içinde vücudunda sanki örümcekler dolaşıyordu Gecenin en karanlık anında bu iki insan bir dehlizin içinde kendilerine yol arıyorlardı Turan bir ara ateşten biraz uzaklaştı Ender i izlemeye başladı Üzüldü onun bu kaybetmişlik sendromu hâline Kenan ın ihaneti onu bayağı bir sarsmıştı sarsmasına ama bunu telaffuz edemiyordu Kenan ın ihaneti hakkında tek bir kelime bile çıkmamıştı ağzından Turan Ender in bu hâlini görünce Kenan konusunu açmıyor havadan sudan şeyler alakalı alakasız konulardan konuşuyorlardı Ender aslında Turan ın ne yapmak istediğini anlamıştı işine de gelmişti kafasının biraz dağılması lazımdı Turan ın sorularına cevap veriyordu