Deliksiz Uyku — Tolga Sarıaslan

Zaman neydi Peki gerçek Uyandım Gözlerim her geçen gün biraz daha üzerime gelmekte olan tavana dikiliydi yine Kurtulamadığım ürpertiler Onlardan birisi yine vücudumda geziniyordu Zonklayan başımdan ayak uçlarıma kadar Sinsice Perdelerin arasından sızan güneş ışığında uçuşan toz zerrelerini gördüm İnce bir ışık çizgisinde onlarcası Yüzlercesi yahut Sonra sırayla kayboluyorlar yenileri görünmeye başlıyordu Başımda bir ağrı Yatağın sağına baktım Boştu Leyla Salonda kanepede hani o çok sevdiği pencerenin yanındaki kanepede uyumuş olmalıydı Leyla Sevgilim Tolga SARIASLAN zamanın üzerindeki ince örtüyü kaldırıyor Aşkın büyüsüne sığınıp gerçekliğin kuytularında gezinen Akın ın ustalıkla kurgulanmış hikâyesini soluksuz okuyacaksınız