Demsalek Li Hekariye — Ferit Edgü

Ferit Edgü nivîsandinê wekî armanceke heyînîyê dibîne Vê heyînê bi afirandina hişê takekesî bi afirandina şêwazekî nû sade û zelalkirina zimanekî nû yê giyanî pêk tîne Di dema ku civakparêzî serdest bû wî takekesîtî bijart ew stewand Bi ya wî tenê takekes dikarîbû azad bifikire xwe biafirîne dijber be ji kerî veqete û bike ku yên din jî dijberîyê bikin li dijî nehaqîyan fikirîna giştî dogmayan Qonaxên nivîskarîya wî bi çûyîna Parîsê û mayîna wî ya li Hekarîyê distewin Bi gotina wî azmûna wî ya nivîskarîyê dibe du beş berî Hekarîyê û piştî Hekarîyê Li Hekarîyê çi hebû çi bû ku ew qasî guherîn têde çêkir Li wir çi dît çilo dît bi çavê kê dît Di Demsalek Li Hekarîyê de di navbera mirovekî avî û yekî bejî de li zimanekî hevpar gerîya Ne zimanekî ku ji peyvan pêk tê yekî ku ji hevparîya ruhekî pêk te Ji ber ku zimanekî hevpar divê ji fêmkirinê re Zimanê hevpar jî Jîyana hevpar zanîna hevpar serbûrîya hevpar carinan xeyalên hevpar rabûn û ketinên hevpar e Ne hevpar jî be dişibe hev nêzî hev fenanî hev Lê heye tu bêjî Ez li tiştên ji min re nenas digerim De naxwe rêya te vekirî be Li wir li Hekarîyê di romana Hekarîyê de ne rastîyeke teqez mutleq rastîyeke rastî her çi qas ji rastîyên wir xwaribe û vexwaribe jî darîçav dike Rastîyeke hunerî ya hûnandî şanî me dide Li wir têdigihe bi me jî dide gihandin ku mantiqekî dîtir dişixule Li wê devera dûrî her deverê li serê wî çiyayê bilind û xalî li Pîrkanîsa çardehmalî wê devera sar û sermayî bê derfet bê rê tenêhiştî tenêmayî li ber rehma Xwedê û dewletê Li wir gava li xwe digerîya bi ser yên din ve bû û di dawîyê de xwe nasî wekî nivîskarekî ji nû ve za Terkeserekî ji ber behrê pekîyayî serê çiyayekî bajarokekî kevîya dinyayê hew dibîne li dinyayeke dîtir e tenê ye di nav bîyanîyan de bîyanîyek e Li wê derê bi xwe re bi xwezayeke cihê û dijwar re bi mirovên cihêwaz re rû bi rû dimîne Terkeserê rewşenbîr hino hino dibe şahidê zor û zehmetî pûçîtî cihêtî û neçarîya jîyana wir dibe şahidê zordarîya adet û yasayên wir Jê tê xwestin ji zarokaê wan re bibe mamoste ji nexweşên wan re bibe nojdar Ew ji neçarî dipejirîne dikeve nav hewldaneke kêmhêz Ji xwe re ji wan re ji zarokên wan re li çareya neçarîyê li çareya tenêmana xwe tenêtîya wan digere Bi ponijîn bi xewn û xeyalan bi hewldana nivîsandinê bi lêgerîna maneya hebûn û nebûnê tenêtîya xwe piçekê sivik dike lê ya wan ew hînî neçarîyê bûne olana dengê wan li gundikê wan diqutife Axir bi zimanekî kurt xweş lihevhatî kemilî tîr ji me re helbestekê ceribandinekê çîrokekê û herweha romanekê dibêje û dibilîne ku dengvedana wî ji kengî ve ye berdewam e