Deniz Mavisi Bir Adam — Serap Kolukısa

Deniz Mavisi Bir Adam
Serap KolukısaCinius
Deniz Mavisi Bir Adam
Serap KolukısaHer dalgada bir hatıra vardı her hatırada babam O yıllarını denizin tuzuna emanet etmişti Ellerinde emek sesinde rüzgâr suskunluğunda iyot kokusu vardı Denizle konuşurdu babam Kimse duymasa da dalgalar onu anlardı Terasında sarmaşıklar büyürdü Zaman duvarlara sarılır gibi sarılırdı ona Saçı sakalı yıldız düşmüş gibi ağarmıştı ama gözleri hâlâ maviydi Derin sakin güvenli Evlatlarını beş yapraklı yoncaya benzetirdi Her birimize sevgisini başka bir ilmekle ördü Bizi büyütürken kendini eksilttiğini hiç söylemedi Tanıtım Bülteninden

Cinius Yayınları
Her dalgada bir hatıra vardı her hatırada babam O yıllarını denizin tuzuna emanet etmişti Ellerinde emek sesinde rüzgâr suskunluğunda iyot kokusu vardı Denizle konuşurdu babam Kimse duymasa da dalgalar onu anlardı Terasında sarmaşıklar büyürdü Zaman duvarlara sarılır gibi sarılırdı ona Saçı sakalı yıldız düşmüş gibi ağarmıştı ama gözleri hâlâ maviydi Derin sakin güvenli Evlatlarını beş yapraklı yoncaya benzetirdi Her birimize sevgisini başka bir ilmekle ördü Bizi büyütürken kendini eksilttiğini hiç söylemedi

Cinius Yayınları
Her dalgada bir hatıra vardı her hatırada babam O yıllarını denizin tuzuna emanet etmişti Ellerinde emek sesinde rüzgâr suskunluğunda iyot kokusu vardı Denizle konuşurdu babam Kimse duymasa da dalgalar onu anlardı Terasında sarmaşıklar büyürdü Zaman duvarlara sarılır gibi sarılırdı ona Saçı sakalı yıldız düşmüş gibi ağarmıştı ama gözleri hâlâ maviydi Derin sakin güvenli Evlatlarını beş yapraklı yoncaya benzetirdi Her birimize sevgisini başka bir ilmekle ördü Bizi büyütürken kendini eksilttiğini hiç söylemedi

Cinius Yayınları
Her dalgada bir hatıra vardı her hatırada babam O yıllarını denizin tuzuna emanet etmişti Ellerinde emek sesinde rüzgâr suskunluğunda iyot kokusu vardı Denizle konuşurdu babam Kimse duymasa da dalgalar onu anlardı Terasında sarmaşıklar büyürdü Zaman duvarlara sarılır gibi sarılırdı ona Saçı sakalı yıldız düşmüş gibi ağarmıştı ama gözleri hâlâ maviydi Derin sakin güvenli Evlatlarını beş yapraklı yoncaya benzetirdi Her birimize sevgisini başka bir ilmekle ördü Bizi büyütürken kendini eksilttiğini hiç söylemedi

Cinius
Her dalgada bir hatıra vardı her hatırada babam O yıllarını denizin tuzuna emanet etmişti Ellerinde emek sesinde rüzgâr suskunluğunda iyot kokusu vardı Denizle konuşurdu babam Kimse duymasa da dalgalar onu anlardı Terasında sarmaşıklar büyürdü Zaman duvarlara sarılır gibi sarılırdı ona Saçı sakalı yıldız düşmüş gibi ağarmıştı ama gözleri hâlâ maviydi Derin sakin güvenli Evlatlarını beş yapraklı yoncaya benzetirdi Her birimize sevgisini başka bir ilmekle ördü Bizi büyütürken kendini eksilttiğini hiç söylemedi