Deprem — Harun Abdullahoğlu

Bazı sarsıntılar olur yerinde duran toprak değil insanın içidir Ali Kerem kalabalığın içinde yürürken en çok kendi sessizliğine çarpar Dostluk aşk sorumluluk ve inanç aynı anda yük olur omuzlarına Bazen bir bakışla bazen tek bir suskunlukla sınanır Deprem bir anda yıkılan hayatları anlatmaz Sessizce çökenleri anlatır Kaybolan bir dostun geride bıraktığı emanetleri yarım kalan bir sevginin içte kalan sorularını ve bir bayrağın altında taşınan ağır bir vicdanı Bu roman kavuşmayı değil vazgeçmeyi göze alanları anlatır Konuşmaktan çok susanları kazanmaktan çok taşıyanları Çünkü bazı yollar varmak için değil insan eksilmesin diye yürünür