Derdim — Emrullah Atabey

Zamana dönüşen mekân Kum taneleri gibi aktı Ruh penceresinin penceresinden Acıdı gözler Acıyan gözlerden tuzlu taneler Ruhlarda kristal izler bırakarak düştü Çıplak ruh kristal elbiseyle Süslenince bir meleğe benzedi Anlamadığını göremeyenler Göremediler ondaki süsü Meraklısı değildi o da Bakırcılar çarşısında gezdirmeye Kristali Ama bir düşünce çimdikliyordu zihnini Apollon niye kör bıraktı insanları Ve nerede diğer tanrılar Bacakları çıplak olanlar öldü Biliyordu Ve biliyordu Hades in bekçi köpekleri değil korkanlar Şimdi korkanlar tanrılar köpeklerden Ey tanrı ve tanrıça duyguların sahipleri Neden dudaklarınıza bekçi köpekler Bırakılmış gibi Neden haykıramıyorsunuz içinizdekileri Yoksa Yetiyor mu artık size Mekâna dönüşen zaman