Dersim Dikeni — Akbulut Yılmaz

Analar ağıtlar söylerken babalar oy gekkom oy gekkom Deyip soğuk karlara ve buz gibi cesetlere yapışıyorlardı Anan öleydi oğul anan Hey gidi dünya Her şeyin yalan yalan Köy köy olalı ilk defa böyle bir matem yaşıyordu Gözlerden yağmur gibi boşalan yaşlar yok oluşun hazin kaderini yansıtıyordu Mezar kazmaktan ve kar atmaktan dolayı şişen eller hareketten aciz kalmışlardı Kazmayla kürekle ve elle bu vadi çukurluğuna dolan metrelerce yükseklikteki karları eşeleyip cesetleri çıkarmak köylünün daha çok gününü alacaktı Böylece büyük uğraşılardan sonra çıkarılan her ceset yeni bir matem günü oluşturacak ve bu hüzünlü hava günlerce sürüp gidecekti