Dewreş ile Adüle — Ali Oruç

Ceylanpınar da Cudi de Şengal Dağı nda Şeyh Adî de Ölümsüz Bir Aşkın Romanı Cudi den Sincar Dağları na geçtiler Şeyh Adî türbesinin bulunduğu Laleş Tapınağı nı ziyaret ettiler Havanın sıcaklığı değil ama Adulê nin aşkı Dewrêş in içini kaynatıyordu Her gün biraz daha eriyordu Gözleri iyice çukura kaçmış avurtları çökmüş boynu incelmiş bacakları çıta gibi olmuştu Dewrêş yanıyordu Her gün Şengal Dağı na çıkıyor şarkı söylüyor aşkını destanlaştırıyordu Ne yağan yağmur ne Zap Suyu ne Dicle Nehri ne de dağların zirvesindeki kar yüreğindeki ateşi söndüremiyordu Dewrêş her ibadet vakti dizlerini toprağa dayıyor ellerini havaya kaldırıyor tanrıdan yardım istiyor Şeyh Adî ye yalvarıyordu Dewrêş başını alıp dağlara çıktı Bir derviş gibi Adulê yi aradı aradı Başını ağaçlara taşlara vurdu Göz pınarları kurudu nefesi kesildi Uyku yüzü görmedi Yaralı bir aslan gibi oradan oraya sendeleyip durdu

Ceylanpınar da Cudi de Şengal Dağı nda Şeyh Adi de Ölümsüz Bir Aşkın Romanı Cudi den Sincar Dağları na geçtiler Şengal Dağı na ulaşınca dünyaya yeniden gelmiş gibi içlerini bir sevinç sardı Şeyh Adi türbesinin bulunduğu Ladeş Tapınağı nı ziyaret ettiler Havanın sıcaklığı değil ama Adule nin aşkı Dewşer in için kaynatıyordu Her gün biraz daha eriyordu Gözleri iyice çukura kaçmış avurtları çökmüş boynu incelmiş bacakları çıta gibi olmuştu Dewreş yanıyordu Her gün Şengal Dağı na çıkıyor şarkı söylüyor aşkın destanlaştırıyordu Ne yağan yağmur ne Zap Suyu ne Dicle Nehri ne de dağların zirvesindeki kar yüreğindeki ateşi söndüremiyordu