Dila — Aslı Özmen

Aynaya baktığında aynaya yansıyan binlerce kadının hikayesi Dila Hayat göstermediği sevgiyi vermemizi ister karşımıza diktiği dikenli duvarlar ise umursamaz ne kadar kanadığını ellerimizin Dikenler sayısızca batıp çıkar tenimize Dila bu duvarları minik elleriyle yarılamak zorunda bırakılmış bir çocuktu Küçük bir sevgi kırıntısı bile görmemiş saç telleri bir kez bile okşanmamıştı Sevgisiz büyüyen kalbinde yine de her zaman bir ışık vardı bir umut ışığı Bu dikenli duvarları aşıp gün doğumunu izlemenin umuduyla büyüdü o elleri kan içinde kalsa da