Dionysosçu Nietzsche Apolloncu Sokrates e Karşı — Sebile Başok Diş

Nietzsche Antik Grekler hakkında yaptığı araştırmalar sayesinde Grek kültüründe Tanrı Dionysos ve Tanrı Apollon ile temsil edilen değerlerin birbirleriyle nasıl kaynaştırıldıklarını görmüştür Bunlar arasında kurulan ideal denge ile akıl ve içgüdüler birleştirilerek hem kültür hem de özel bir sanat dalı olan tragedya yaratılmıştır Ancak Nietzsche ye göre bu süreç Sokrates le birlikte akamete uğramış ve çöküş başlamıştır Nietzsche nin nazarında kişiliğinde Dionysosçu açıdan yetersizlik bulunan Sokrates tam bir Apolloncu olarak aklı ön plana almış ve Dionysosçu olan ile Apolloncu olan arasında kurulan birlikteliği bozmuştur İnsanlar her şeyin akılla anlaşılabileceğini ve insanın özünün akıl olduğunu söyleyen Sokrates in açtığı yolu takip etmiş içgüdüyü tutkuyu bilinç dışını küçümseyerek farkında olmadan gerçeklikten uzaklaşmış ve çeşitli metafiziksel ahlaki ve felsefi kurgular oluşturmuş yaşamı olumsuzlamış yaşam karşıtı olmuştur Bu kitapta önce Dionysos ve Apollon un ne anlama geldiği hangi nedenlerle Nietzsche nin Dionysosçu Sokrates in de Apolloncu olarak nitelendirildiği sonrasında ise Sokrates in akılcılığının benimsenmesiyle ortaya çıkan metafiziksel ahlaki ve felsefi geleneğin yaşamı nasıl olumsuzladığı Nietzsche nin perspektifi esas alınarak anlatılmaya çalışılmıştır Bu çerçevede onun bilginin insan hayatındaki rolüne geleneksel ahlaka ve metafiziksel inançlara yönelik eleştirileri ile sanata verdiği önem de ortaya konmuştur

Nietzsche Antik Grekler hakkında yaptığı araştırmalar sayesinde Grek kültüründe Tanrı Dionysos ve Tanrı Apollon ile temsil edilen değerlerin birbirleriyle nasıl kaynaştırıldıklarını görmüştür Bunlar arasında kurulan ideal denge ile akıl ve içgüdüler birleştirilerek hem kültür hem de özel bir sanat dalı olan tragedya yaratılmıştır Ancak Nietzsche ye göre bu süreç Sokrates le birlikte akamete uğramış ve çöküş başlamıştır Nietzsche nin nazarında kişiliğinde Dionysosçu açıdan yetersizlik bulunan Sokrates tam bir Apolloncu olarak aklı ön plana almış ve Dionysosçu olan ile Apolloncu olan arasında kurulan birlikteliği bozmuştur İnsanlar her şeyin akılla anlaşılabileceğini ve insanın özünün akıl olduğunu söyleyen Sokrates in açtığı yolu takip etmiş içgüdüyü tutkuyu bilinç dışını küçümseyerek farkında olmadan gerçeklikten uzaklaşmış ve çeşitli metafiziksel ahlaki ve felsefi kurgular oluşturmuş yaşamı olumsuzlamış yaşam karşıtı olmuştur Bu kitapta önce Dionysos ve Apollon un ne anlama geldiği hangi nedenlerle Nietzsche nin Dionysosçu Sokrates in de Apolloncu olarak nitelendirildiği sonrasında ise Sokrates in akılcılığının benimsenmesiyle ortaya çıkan metafiziksel ahlaki ve felsefi geleneğin yaşamı nasıl olumsuzladığı Nietzsche nin perspektifi esas alınarak anlatılmaya çalışılmıştır Bu çerçevede onun bilginin insan hayatındaki rolüne geleneksel ahlaka ve metafiziksel inançlara yönelik eleştirileri ile sanata verdiği önem de ortaya konmuştur

Sebile Başok Diş tarafından kaleme alınan Dionysosçu Nietzsche Apolloncu Sokratese Karşı Nobel Bilimsel Eserler eseri olarak okurlarla buluşuyor Dionysosçu Nietzsche Apolloncu Sokratese Karşı Sebile Başok Diş Kitap Özeti Nietzsche Antik Grekler hakkında yaptığı araştırmalar sayesinde Grek kültüründe Tanrı Dionysos ve Tanrı Apollon ile temsil edilen değerlerin birbirleriyle nasıl kaynaştırıldıklarını görmüştür Bunlar arasında kurulan ideal denge ile akıl ve içgüdüler birleştirilerek hem kültür hem de özel bir sanat dalı olan tragedya yaratılmıştır Ancak Nietzscheye göre bu süreç Sokratesle birlikte akamete uğramış ve çöküş başlamıştır Nietzschenin nazarında kişiliğinde Dionysosçu açıdan yetersizlik bulunan Sokrates tam bir Apolloncu olarak aklı ön plana almış ve Dionysosçu olan ile Apolloncu olan arasında kurulan birlikteliği bozmuştur İnsanlar her şeyin akılla anlaşılabileceğini ve insanın özünün akıl olduğunu söyleyen Sokratesin açtığı yolu takip etmiş içgüdüyü tutkuyu bilinç dışını küçümseyerek farkında olmadan gerçeklikten uzaklaşmış ve çeşitli metafiziksel ahlaki ve felsefi kurgular oluşturmuş yaşamı olumsuzlamış yaşam karşıtı olmuştur Bu kitapta önce Dionysos ve Apollonun ne anlama geldiği hangi nedenlerle Nietzschenin Dionysosçu Sokratesin de Apolloncu olarak nitelendirildiği sonrasında ise Sokratesin akılcılığının benimsenmesiyle ortaya çıkan metafiziksel ahlaki ve felsefi geleneğin yaşamı nasıl olumsuzladığı Nietzschenin perspektifi esas alınarak anlatılmaya çalışılmıştır Bu çerçevede onun bilginin insan hayatındaki rolüne geleneksel ahlaka ve metafiziksel inançlara yönelik eleştirileri ile sanata verdiği önem de ortaya konmuştur Yayınevi Nobel Bilimsel Eserler Yazar Sebile Başok Diş Sayfa 148 Sayfa Kağıt 2 Hamur Boyut 13 50x21 50 cm Basım Yılı Temmuz 2022 Barkod 9786254334511 Kategori Düşünce

Nietzsche Antik Grekler hakkında yaptığı araştırmalar sayesinde Grek kültüründe Tanrı Dionysos ve Tanrı Apollon ile temsil edilen değerlerin birbirleriyle nasıl kaynaştırıldıklarını görmüştür Bunlar arasında kurulan ideal denge ile akıl ve içgüdüler birleştirilerek hem kültür hem de özel bir sanat dalı olan tragedya yaratılmıştır Ancak Nietzsche ye göre bu süreç Sokrates le birlikte akamete uğramış ve çöküş başlamıştır Nietzsche nin nazarında kişiliğinde Dionysosçu açıdan yetersizlik bulunan Sokrates tam bir Apolloncu olarak aklı ön plana almış ve Dionysosçu olan ile Apolloncu olan arasında kurulan birlikteliği bozmuştur İnsanlar her şeyin akılla anlaşılabileceğini ve insanın özünün akıl olduğunu söyleyen Sokrates in açtığı yolu takip etmiş içgüdüyü tutkuyu bilinç dışını küçümseyerek farkında olmadan gerçeklikten uzaklaşmış ve çeşitli metafiziksel ahlaki ve felsefi kurgular oluşturmuş yaşamı olumsuzlamış yaşam karşıtı olmuştur Bu kitapta önce Dionysos ve Apollon un ne anlama geldiği hangi nedenlerle Nietzsche nin Dionysosçu Sokrates in de Apolloncu olarak nitelendirildiği sonrasında ise Sokrates in akılcılığının benimsenmesiyle ortaya çıkan metafiziksel ahlaki ve felsefi geleneğin yaşamı nasıl olumsuzladığı Nietzsche nin perspektifi esas alınarak anlatılmaya çalışılmıştır Bu çerçevede onun bilginin insan hayatındaki rolüne geleneksel ahlaka ve metafiziksel inançlara yönelik eleştirileri ile sanata verdiği önem de ortaya konmuştur