Direnç Yaprakları — Mustafa Göksoy

SONSUZLUK RÜYASI Sonsuzluğu gördüm rüyamda Tek başına gökkuşağı gibi Boşlukta bekliyordum Zaman güneşin kucağında Bebeler gibi mutluydu Renk cümbüşü içinde halk Halka halka doldurup boşluğu Bir yıldızdan bir yıldıza Hünerli bir sorumlulukla Bir gidip bir geliyordu Ay yoktu Tanınmıyordu Geceye uyandım İçim içime şiir oldu