Doludizgin Kalpaklılar ın Devrimi — Samim Kocagöz

Kalpaklılar Doludizgin ile devam ediyor Alayın ikmal merkezinde bir kaynaşma vardı Derviş Çavuş kan ter içinde neferlerle beraber gerilerden gelen incecik bir yolun üstündeki bir kağnıdan cephane sandıklarını indiriyordu Tekerleğin birinin yanına genç bir kadın oturmuştu Parlak fakat yorgun gözleri mat yeşil ışıldıyordu Kucağında altı aylık kadar bir çocuk vardı Çocuk çıplak ayaklarını toprağa uzatmış ellerini anasının omzuna koymuş durmadan iki tarafına bakınıyordu Kadın kağnısının boşaltılmasını bekliyordu Kumandanın yaklaştığını görünce toparlanmak istedi Komutan Rahatına bak kızım diye yaklaştı çocuğu okşadı Bunun adı ne bakayım Kadın yeşil mat gözlerini kaldırdı yanık yüzü aydınlandı Mehmet karşılığını verdi Kumandan çömeldi Çocuğun ellerini tuttu Korkumuz kalmadı gayri dedi demek cepheye bir Mehmet daha geldi Kalpaklılar la bir bütün oluşturan Doludizgin Samim Kocagöz ün Kurtuluş Savaşı nın son evresini şiirsel bir dille anlattığı belgesel nitelikte bir roman Kuvayı Milliye nin düzenli ordulara dönüşerek topyekûn karşı saldırıya geçtiği vatan topraklarını istilacıların elinden karış karış geri alarak İzmir e ulaştığı eşi benzeri görülmemiş bir ulusal mücadelenin romanı