Döngü — Mahir Tuncer

Bir çocuğun gözünden bakmayı denedin mi hiç dünyaya Sen de çocuktun bir zamanlar Hatırlıyor musun her şeyin nasıl göründüğünü Renklerin toprağın ağaçların gökyüzünün Hatırlasaydın eğer bu karanlığı sevmezdin Dünyanı karartan sensin Bunun için kimseyi suçlayamazsın Renklere tutunmadığın sürece gökkuşağının altındaki hazineye ulaşamazsın