Dördüncü Cemre — Yaşar Toksoy

Özü köz olmayanın sözü öz olmazmış Yazdıklarınızı sadece siyasi suçtan hüküm giymiş bir mahkûmun GÜNLÜĞÜ olarak değil yüreğiyle özüyle konuşan bir vatanperverin sessiz çığlıkları olarak okudum İtiraf etmeliyim ki yüreğimizi kanattınız Sanki birlikte giymiş gibi olduk o ateşten gömleği Sekiz yıl güneşe bir yeşile toprağa bir çiçeğe bir böceğe bir kuş sesine hasret kaldınız hürriyeti öğrendiniz Sekiz yıl sevdiklerinize anne babanızın sesine onların çileli çehrelerine mahzun bakışlarına hasret kaldınız sevmeyi öğrendiniz Sekiz yıl karanlığa alıştınız aydınlığı öğrendiniz Tutsaklığı yaşadınız hürriyetin kıymetini öğrendiniz sabretmeyi bildiniz Sekiz yıl hiç konuşmadınız ama düşünmeyi öğrendiniz nefis muhasebesi yapmasını öğrendiniz Ruh buruklukları içinde hayata gülümsemeyi öğrendiniz Sekiz yıl ateşle imtihan edildiniz Soğuk rutubetli duvarlar arasında yeniden çiçeğe durmayı hayata merhaba demeyi yaşama sevincini öğrendiniz Maddeden manaya geçtiniz Yaradan a sığınıp şükretmeyi öğrendiniz İhaneti görüp dostluğu bencilliği görüp paylaşmayı öğrendiniz 19 yaşında girip 27 yaşında çıktığınız hücrelerde 60 yaş birden ihtiyarladığınızı öğrendiniz Sekiz yıl baharı göremediniz gül mevsimini özlediniz Bir çiçeğin goncalanış ürpertilerine haset edip DÖRDÜNCÜ CEMRE ye muhabbet kıldınız Anıların Düşlerin Acıların yoğurduğu o muhabbetle olgunlaşıp bugün ilçemizin Şehremîni oldunuz Hamdınız piştiniz yandınız Bugün Yusuf yüzlü bir Alp siniz Zira asıl Alplik insanın kendini fethetmesidir İnsan ı kâmil olmayı öğrendiniz Ve bir döneme kayıt düştünüz Tarihe tanıklık ettiniz Bu duygularla iyi ki bu günlüğü tutmuşsunuz diyor gözlerinizden öpüyorum Ateş düştüğü yeri yakar Necdet Ekici Dörtyol Tanıtım Bülteninden Sayfa Sayısı 270 Baskı Yılı 2016 Dili Türkçe Yayınevi Bilgeoğuz Yayınları

Özü köz olmayanın sözü öz olmazmış Yazdıklarınızı sadece siyasi suçtan hüküm giymiş bir mahkumun Günlüğü olarak değil yüreğiyle özüyle konuşan bir vatanperverin sessiz çığlıkları olarak okudum İtiraf etmeliyim ki yüreğimizi kanattınız Sanki birlikte giymiş gibi olduk o ateşten gömleği Sekiz yıl güneşe bir yeşile toprağa bir çiçeğe bir böceğe bir kuş sesine hasret kaldınız hürriyeti öğrendiniz Sekiz yıl sevdiklerinize anne babanızın sesine onların çileli çehrelerine mahzun bakışlarına hasret kaldınız sevmeyi öğrendiniz Sekiz yıl karanlığa alıştınız aydınlığı öğrendiniz Tutsaklığı yaşadınız hürriyetin kıymetini öğrendiniz sabretmeyi bildiniz Sekiz yıl hiç konuşmadınız ama düşünmeyi öğrendiniz nefis muhasebesi yapmasını öğrendiniz Ruh buruklukları içinde hayata gülümsemeyi öğrendiniz Sekiz yıl ateşle imtihan edildiniz Soğuk rutubetli duvarlar arasında yeniden çiçeğe durmayı hayata merhaba demeyi yaşama sevincini öğrendiniz Maddeden manaya geçtiniz Yaradan a sığınıp şükretmeyi öğrendiniz İhaneti görüp dostluğu bencilliği görüp paylaşmayı öğrendiniz 19 yaşında girip 27 yaşında çıktığınız hücrelerde 60 yaş birden ihtiyarladığınızı öğrendiniz Sekiz yıl baharı göremediniz gül mevsimini özlediniz Bir çiçeğin goncalanış ürpertilerine haset edip Dördüncü Cemre ye muhabbet kıldınız Anıların Düşlerin Acıların yoğurduğu o muhabbetle olgunlaşıp bugün ilçemizin Şehremîni oldunuz Hamdınız piştiniz yandınız Bugün Yusuf yüzlü bir Alp siniz Zira asıl Alplik insanın kendini fethetmesidir İnsan ı kâmil olmayı öğrendiniz Ve bir döneme kayıt düştünüz Tarihe tanıklık ettiniz Bu duygularla iyi ki bu günlüğü tutmuşsunuz diyor gözlerinizden öpüyorum Ateş düştüğü yeri yakar Necdet Ekici Dörtyol