Dünyanın Bekleme Salonu ya da Bulanık — Ece Yumuşakkaya

Şimdi arkasından gelen ani bir rüzgâr esintisiyle istemsizce arkasına dönmüştü ve karşısında gecenin karanlığının hükmedemediği tek nokta olan ışığın altına denk gelen merdivenin ilk basamağında onu gördü Karşısında capcanlı rengârenk ve apaydınlık bir şekilde parlayan onu Kendisini Evet bu kadın kendisiydi Yani kendisi gibi görünen bir başka kendisiydi çünkü aslında aynı da değillerdi Belki aynı kişiydiler ama aynı değildiler Bu kendisi olan diğer kadın garip ürpertici bir enerji yayıyordu etrafına Ya da ona Sanki ondan daha aydınlıktı saklanmaya ihtiyaç duymazdı Kendisi ise şu anda da olduğu gibi her zaman gölgelerde saklanırdı gölgelerde yaşardı gölge gibi yaşardı hatta onun kendisi gölgeydi Ece Yumuşakkaya öykülerinin sınırlarını gerçekliğin ardına sarkıtarak seçtiği kahramanların gerçekçi bir tasvirini yapıyor İnsanın duygu dünyasının derinlerine inip zaman zaman kendi varlığını sorgulatıyor okura Onları gerçek mi yoksa sanrı mı olduğundan emin olunamayacak olaylar ve benlik algısında sapmalar travmalar ve hatta kişilik bozuklukları çevresinde dolanan karakterleriyle alternatif bir dünyaya davet ediyor

Şimdi arkasından gelen ani bir rüzgâr esintisiyle istemsizce arkasına dönmüştü ve karşısında gecenin karanlığının hükmedemediği tek nokta olan ışığın altına denk gelen merdivenin ilk basamağında onu gördü Karşısında capcanlı rengârenk ve apaydınlık bir şekilde parlayan onu Kendisini Evet bu kadın kendisiydi Yani kendisi gibi görünen bir başka kendisiydi çünkü aslında aynı da değillerdi Belki aynı kişiydiler ama aynı değildiler Bu kendisi olan diğer kadın garip ürpertici bir enerji yayıyordu etrafına Ya da ona Sanki ondan daha aydınlıktı saklanmaya ihtiyaç duymazdı Kendisi ise şu anda da olduğu gibi her zaman gölgelerde saklanırdı gölgelerde yaşardı gölge gibi yaşardı hatta onun kendisi gölgeydi Ece Yumuşakkaya öykülerinin sınırlarını gerçekliğin ardına sarkıtarak seçtiği kahramanların gerçekçi bir tasvirini yapıyor İnsanın duygu dünyasının derinlerine inip zaman zaman kendi varlığını sorgulatıyor okura Onları gerçek mi yoksa sanrı mı olduğundan emin olunamayacak olaylar ve benlik algısında sapmalar travmalar ve hatta kişilik bozuklukları çevresinde dolanan karakterleriyle alternatif bir dünyaya davet ediyor

Şimdi arkasından gelen ani bir rüzgâr esintisiyle istemsizce arkasına dönmüştü ve karşısında gecenin karanlığının hükmedemediği tek nokta olan ışığın altına denk gelen merdivenin ilk basamağında onu gördü Karşısında capcanlı rengârenk ve apaydınlık bir şekilde parlayan onu Kendisini Evet bu kadın kendisiydi Yani kendisi gibi görünen bir başka kendisiydi çünkü aslında aynı da değillerdi Belki aynı kişiydiler ama aynı değildiler Bu kendisi olan diğer kadın garip ürpertici bir enerji yayıyordu etrafına Ya da ona Sanki ondan daha aydınlıktı saklanmaya ihtiyaç duymazdı Kendisi ise şu anda da olduğu gibi her zaman gölgelerde saklanırdı gölgelerde yaşardı gölge gibi yaşardı hatta onun kendisi gölgeydi Ece Yumuşakkaya öykülerinin sınırlarını gerçekliğin ardına sarkıtarak seçtiği kahramanların gerçekçi bir tasvirini yapıyor İnsanın duygu dünyasının derinlerine inip zaman zaman kendi varlığını sorgulatıyor okura Onları gerçek mi yoksa sanrı mı olduğundan emin olunamayacak olaylar ve benlik algısında sapmalar travmalar ve hatta kişilik bozuklukları çevresinde dolanan karakterleriyle alternatif bir dünyaya davet ediyor

Şimdi arkasından gelen ani bir rüzgâr esintisiyle istemsizce arkasına dönmüştü ve karşısında gecenin karanlığının hükmedemediği tek nokta olan ışığın altına denk gelen merdivenin ilk basamağında onu gördü Karşısında capcanlı rengârenk ve apaydınlık bir şekilde parlayan onu Kendisini Evet bu kadın kendisiydi Yani kendisi gibi görünen bir başka kendisiydi çünkü aslında aynı da değillerdi Belki aynı kişiydiler ama aynı değildiler Bu kendisi olan diğer kadın garip ürpertici bir enerji yayıyordu etrafına Ya da ona Sanki ondan daha aydınlıktı saklanmaya ihtiyaç duymazdı Kendisi ise şu anda da olduğu gibi her zaman gölgelerde saklanırdı gölgelerde yaşardı gölge gibi yaşardı hatta onun kendisi gölgeydi Ece Yumuşakkaya öykülerinin sınırlarını gerçekliğin ardına sarkıtarak seçtiği kahramanların gerçekçi bir tasvirini yapıyor İnsanın duygu dünyasının derinlerine inip zaman zaman kendi varlığını sorgulatıyor okura Onları gerçek mi yoksa sanrı mı olduğundan emin olunamayacak olaylar ve benlik algısında sapmalar travmalar ve hatta kişilik bozuklukları çevresinde dolanan karakterleriyle alternatif bir dünyaya davet ediyor

Şimdi arkasından gelen ani bir rüzgâr esintisiyle istemsizce arkasına dönmüştü ve karşısında gecenin karanlığının hükmedemediği tek nokta olan ışığın altına denk gelen merdivenin ilk basamağında onu gördü Karşısında capcanlı rengârenk ve apaydınlık bir şekilde parlayan onu Kendisini Evet bu kadın kendisiydi Yani kendisi gibi görünen bir başka kendisiydi çünkü aslında aynı da değillerdi Belki aynı kişiydiler ama aynı değildiler Bu kendisi olan diğer kadın garip ürpertici bir enerji yayıyordu etrafına Ya da ona Sanki ondan daha aydınlıktı saklanmaya ihtiyaç duymazdı Kendisi ise şu anda da olduğu gibi her zaman gölgelerde saklanırdı gölgelerde yaşardı gölge gibi yaşardı hatta onun kendisi gölgeydi Ece Yumuşakkaya öykülerinin sınırlarını gerçekliğin ardına sarkıtarak seçtiği kahramanların gerçekçi bir tasvirini yapıyor İnsanın duygu dünyasının derinlerine inip zaman zaman kendi varlığını sorgulatıyor okura Onları gerçek mi yoksa sanrı mı olduğundan emin olunamayacak olaylar ve benlik algısında sapmalar travmalar ve hatta kişilik bozuklukları çevresinde dolanan karakterleriyle alternatif bir dünyaya davet ediyor img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img

Şimdi arkasından gelen ani bir rüzgâr esintisiyle istemsizce arkasına dönmüştü ve karşısında gecenin karanlığının hükmedemediği tek nokta olan ışığın altına denk gelen merdivenin ilk basamağında onu gördü Karşısında capcanlı rengârenk ve apaydınlık bir şekilde parlayan onu Kendisini Evet bu kadın kendisiydi Yani kendisi gibi görünen bir başka kendisiydi çünkü aslında aynı da değillerdi Belki aynı kişiydiler ama aynı değildiler Bu kendisi olan diğer kadın garip ürpertici bir enerji yayıyordu etrafına Ya da ona Sanki ondan daha aydınlıktı saklanmaya ihtiyaç duymazdı Kendisi ise şu anda da olduğu gibi her zaman gölgelerde saklanırdı gölgelerde yaşardı gölge gibi yaşardı hatta onun kendisi gölgeydi Ece Yumuşakkaya öykülerinin sınırlarını gerçekliğin ardına sarkıtarak seçtiği kahramanların gerçekçi bir tasvirini yapıyor İnsanın duygu dünyasının derinlerine inip zaman zaman kendi varlığını sorgulatıyor okura Onları gerçek mi yoksa sanrı mı olduğundan emin olunamayacak olaylar ve benlik algısında sapmalar travmalar ve hatta kişilik bozuklukları çevresinde dolanan karakterleriyle alternatif bir dünyaya davet ediyor