Dünyanın Kıyısındaki Adam — Alper Sezener

Uzun zaman önceydi Mor Bar da yalnız başıma pinekliyordum önümde koca bir bira şişesi yaşamı sorguluyordum Sarışın gözlüklü normal sayılabilecek biri gelip yanıma oturdu Sigarasından derin bir nefes çekip dumanlarıyla halkalar oluşturuyordu Sonra o halkaları gösterip bana el işaretleriyle bir şeyler ima etmeye çalıştığını kavradığımı hatırlıyorum Böyle anlarda aklıma hep şişeye oturtma seansları gelir nedense Adam kaşını yordu ve ortam kesinlikle kaşınanlara uygun bir ortam değildi Biramdan bir yudum alıp şişeyi gösterdim O da bana bacağını gösterdi Ben de ona ilerideki bira fıçılarını gösterdim Adam sinirlenip cebinden silahını çıkardı masanın üzerine koydu Oyun şekil değiştirmişti Doğal olarak bu hamle karşısında üç buçuk atmanın evrensel tarihi üzerine nesnel saptamalarda bulunuyordum

Ben Artun Aydın Huzur arıyordum ve tek isteğimdi bu benim Huzur Herkesin isteyebileceği türden bir şey Genel sıradan albenisi olmayan gizemi olmayan düz açık ve seçik bir istekti benimkisi Ben Artun Aydın ya da dünyanın kıyısındaki adam ya da dinamit lokumu ya da koca bir vicdan azabı Zihinsel krizlerinin kurbanı olmuş kırık bir ayna yansısı olmayan bir gövde ya da silik bir gölge Ben Artun Aydın İçimde kendini bağımsız kılmaya çalışan geçmişe ait kalıntılar ve yüreğimde onulmaz yaralar açan duygulanımlar var Ben Artun Aydın Saralı bir yabancıyım ben Sığ sularda ne işim var benim