Dünyayı Parlatan Çocuklar — Cemile Arısoy

Sen yoktun ben yoktum O vardı Onun hikâyesinin evveli çok başkaydı O kim miydi Ne miydi O hayattı ışıktı yeryüzünün gökyüzünde yanan kandiliydi Kimsesiz kış gecelerinin dondurucu ayazında içimizi görüntüsüyle ısıtan bir şömineydi O evrenin sultanı Güneş ti Güneş in pek çok gezegeni vardı Bu gezegenler içinde en çok sevdiği gezegenin adı Dünyaydı Dünya diğerlerinden farklıydı Karmaşık duygu durumları ve üzerinde meydana gelen olaylarıyla bir mıknatıs gibi Güneş i kendine doğru çekmekteydi

Sen yoktun ben yoktum O vardı Onun hikâyesinin evveli çok başkaydı O kim miydi Ne miydi O hayattı ışıktı yeryüzünün gökyüzünde yanan kandiliydi Kimsesiz kış gecelerinin dondurucu ayazında içimizi görüntüsüyle ısıtan bir şömineydi O evrenin sultanı Güneş ti Güneş in pek çok gezegeni vardı Bu gezegenler içinde en çok sevdiği gezegenin adı Dünyaydı Dünya diğerlerinden farklıydı Karmaşık duygu durumları ve üzerinde meydana gelen olaylarıyla bir mıknatıs gibi Güneş i kendine doğru çekmekteydi

Sen yoktun ben yoktum O vardı Onun hikâyesinin evveli çok başkaydı O kim miydi Ne miydi O hayattı ışıktı yeryüzünün gökyüzünde yanan kandiliydi Kimsesiz kış gecelerinin dondurucu ayazında içimizi görüntüsüyle ısıtan bir şömineydi O evrenin sultanı Güneş ti Güneş in pek çok gezegeni vardı Bu gezegenler içinde en çok sevdiği gezegenin adı Dünyaydı Dünya diğerlerinden farklıydı Karmaşık duygu durumları ve üzerinde meydana gelen olaylarıyla bir mıknatıs gibi Güneş i kendine doğru çekmekteydi

Sen yoktun ben yoktum O vardı Onun hikâyesinin evveli çok başkaydı O kim miydi Ne miydi O hayattı ışıktı yeryüzünün gökyüzünde yanan kandiliydi Kimsesiz kış gecelerinin dondurucu ayazında içimizi görüntüsüyle ısıtan bir şömineydi O evrenin sultanı Güneş ti Güneş in pek çok gezegeni vardı Bu gezegenler içinde en çok sevdiği gezegenin adı Dünyaydı Dünya diğerlerinden farklıydı Karmaşık duygu durumları ve üzerinde meydana gelen olaylarıyla bir mıknatıs gibi Güneş i kendine doğru çekmekteydi