Düş Batımı — Hanife Mert

İnsan bazen kaçmak ister Kendinden kaçmak Hatta kendinden kaçıp gölgesinde gizlenmek ister Yaşadıklarını kaldıramaz hale gelir ve üzerine yüklenen yükün altında ezilir Ne kadar uzağa kaçsa da insanın kaçacağı yer de gizleneceği yer de yine kendisine değil mi Öyleyse kaçmak niye Nereye giderse gitsin ne kadar uzağa giderse gitsin yanında götürür her şeyini Bir sırt çantası gibi koskoca bir yaşanmışlığın yükünü taşır üzerinde Uzağa gittikçe hafifliyor gibi zannetse de insan bu bir yanılsamadır aslında Tanıtım Bülteninden

Kaçsam diye düşündü Çok uzaklara Kimsenin tanımadığı bilmediği bulamayacağı uzak diyarlara gidip kaybolsam Herşeyi geride bırakıp kendime yeni bir hayat kursam diye geçirdi içinden İnsan bazen kaçmak ister Kendinden kaçmak Hatta kendinden kaçıp gölgesinde gizlenmek ister Yaşadıkları ona öyle ağır gelir ki üzerine yüklenen yükün altında ezilir Ne kadar uzağa kaçmak istese de insanın kaçacağı yer de gizleneceği yer de kendisi değil mi Öyleyse kaçmak niye Nereye giderse gitsin ne kadar uzağa giderse gitsin yanında götürür her şeyini Sırt çantası gibi koskoca bir yaşanmışlığın yükünü taşır üzerinde Uzağa gittikçe hafifliyor gibi zannetse de insan bu bir yanılsımadır aslında Yeni yerler yeni yüzler yeni yaşanmışlıklar soğuk bir damga gibi yapışan geçmişine dokunamazlar Küçük bir gölgedir o an yaptıkları Gölge bir süre kapatır üstünü Fakat gölge kaybolduğunda gerçeğin ağırlığı tüm çıplaklığıyla çöküverir omuzlarına Onca çabanın karşılığı yorgunluktur sadece

İnsan bazen kaçmak ister Kendinden kaçmak Hatta kendinden kaçıp gölgesinde gizlenmek ister Yaşadıklarını kaldıramaz hale gelir ve üzerine yüklenen yükün altında ezilir Ne kadar uzağa kaçsa da insanın kaçacağı yer de gizleneceği yer de yine kendisine değil mi Öyleyse kaçmak niye Nereye giderse gitsin ne kadar uzağa giderse gitsin yanında götürür her şeyini Bir sırt çantası gibi koskoca bir yaşanmışlığın yükünü taşır üzerinde Uzağa gittikçe hafifliyor gibi zannetse de insan bu bir yanılsamadır aslında

Kaçsam diye düşündü Çok uzaklara Kimsenin tanımadığı bilmediği bulamayacağı uzak diyarlara gidip kaybolsam Herşeyi geride bırakıp kendime yeni bir hayat kursam diye geçirdi içinden İnsan bazen kaçmak ister Kendinden kaçmak Hatta kendinden kaçıp gölgesinde gizlenmek ister Yaşadıkları ona öyle ağır gelir ki üzerine yüklenen yükün altında ezilir Ne kadar uzağa kaçmak istese de insanın kaçacağı yer de gizleneceği yer de kendisi değil mi Öyleyse kaçmak niye Nereye giderse gitsin ne kadar uzağa giderse gitsin yanında götürür her şeyini Sırt çantası gibi koskoca bir yaşanmışlığın yükünü taşır üzerinde Uzağa gittikçe hafifliyor gibi zannetse de insan bu bir yanılsımadır aslında Yeni yerler yeni yüzler yeni yaşanmışlıklar soğuk bir damga gibi yapışan geçmişine dokunamazlar Küçük bir gölgedir o an yaptıkları Gölge bir süre kapatır üstünü Fakat gölge kaybolduğunda gerçeğin ağırlığı tüm çıplaklığıyla çöküverir omuzlarına Onca çabanın karşılığı yorgunluktur sadece