Düş Gecelerinin Hüzün Dörtlükleri — Haydar Can Öksüz

Bahane oluyorsun yazmama Sana aşık olduğum günden bu yana yazıyorum sensizliği anlatan her sokak başında Bir insan yazarak nasıl yok olur anlayamazsın Kimsesiz vakitlerde nereden geldiğini anlayamadığın yalnızlık seni savurduğunda tutunamayacak bir sen bulamadığımda yazıyorum işte Bahane oluyorsun yazmama Az bucak ötekileşsem yorgunluğa doğru kayboluyorum yaşayamayacak halde buluyorum kendimi gücüm yetmiyor hayal kurmaya dökülüyorum kağıtlara hayat beni kaybetme korkusunun merkezine yerleştirdiğinde sağlı sollu terk edildiğimde göz yaşlarım yüzümü tahriş ettiğinde o vakitlerde ne yanlış imlalar umurumda oluyor ne de kendim Uyumaya yeltendiğimde uykusuzluğa kapılıyorum ya işte o vakit bahane oluyorsun yazmama Gecedir ne yazdırırsa yeridir