Düş Varsılı — Noyan Yılmaz

Şair değilimOğluyum Şair Mehmet inHemşehrisi olurum Zonguldak tanRüştü nün Behçet in ve Muzaffer in Erişemediysem de onurunaCan la Bedri yle tanışmanınToprağındandır onlarDedeminGöreleli Halil in Kurşun atamadım meteliğeİstanbul sokaklarındaVeli yleYoldaşı olamadımNazım ınNe voltada ne de sürgünde Koca bir okyanus edebiyatBenseBu sularda bir zerreyimFarklı mısra ve hecedeTürküsü aynı şairin

TAŞ MI DÜŞTÜ Bıraktım artık Eski alışkanlıklarımı İçerlenmiyorum akıp giden zamana Eskisi gibi Ağırbaşlı mı oldum ne Ne oldu bana Böyle Yazıyorum Çiziyorum Gözümü de korkutmuyor artık Kalın kitaplar Büyüdüm mü ne Haberleri dinliyorum Akşamın sekizinde Bendeki bu değişim Ne Öğrendikçe Aşıyorum bendimi Su misali Bileniyorum Kör bir bıçak Gibi Yanıyorum için için Eriyorum Yok oluyorum Kendimde Sözcüsü mü bu kitaplar Asanın kesesin ve yok edenin Niçin anmıyorlar adını İyinin doğrunun ve güzelin Masal değilmiş savaşlar Sınıfı da varmış ölümün Farklı coğrafyalarda sadece Adı değişmiş zulmün Düşman oldum şimdi ben Duyarsız olan yanımla Küstüm artık barışmam Cahil kalan yönümle Herhangi bir yerinde dünyanın Kanadığında burnu bir insanın Anlıyorum ki o an Memleketi yokmuş Acı nın