Düşlerim — Emine Ünalan

Düşlerim Nasıl unuturum bu günleri Hevesle başladığım şu alfabeyi Öğretmenimi defalarca silip yazdığım şu kara tahtayı Silgi kalem tebeşiri Ben zaten hep bunu düşlemiştim Kitabı her açtığımda bir harf öğrendim Öğrendikçe kâh hüzünlendim kâh sevindim Nokta koydu hüznüme sevincim Ben zaten hep bunu düşlemiştim Kendi ellerim yazsın duygularımı Sonra seslendirsin dudaklarım Mutluluğum çığlık atsın Ben zaten hep bunu düşlemiştim