Duvaktaki Gözyaşı — Hasan Tanrıverdi

Bu esnada arkada kapı yavaşça açıldı Handan ablasının kalktığını duymuş o da uyanmıştı Feyza arkasında bir küçük ses bir hıçkırık duydu Döndü gelen küçük kız kardeşi Handan dı Abla ne olur gitmesen olmaz mı diye yalvardı O daha küçüktü Evliliğin ne olduğunu bilmiyordu Feyza nın yüreğinde volkanlar patladı Kollarını kardeşine açtı Sonsuza uçuşan kelebekler gibi mavimsi sarımtırak yeşil Handan yanaklarında iki damla yaş ve titreyen dudaklarıyla ablasına tekrar yalvardı Ne olur abla kal gitme dedi Feyza cevap veremedi kelimeler boğazında düğümlendi Karşısında mahzun minik bir çehre buğulu bakışlarla ve elvedada saklanan küçücük hüzün dolu bir gülümseme ile ona bakıyordu Onu can bilen cananlarının boşluğa çaresiz seslenişiydi bu Ne olur kal gitme Gözyaşları yanaklarından nisan yağmuru gibi boşalmaya başlamıştı Ne olur kal gitme deme benim küçük kardeşim Annemi sana emanet ediyorum Artık onun kızı sensin bundan sonra Gözlerini kardeşinden kaçırdı dudakları titredi Ağlamaklı bir sesle Kim bilir bir gün yeniden yağar nisan yağmuru yeşerir tomurcuklar açar domur domur Bekle beni ayaz yemeden kal küçüğüm Yine minik bir ses bir damla gözyaşı Ablacığım ne olur kal gitme Feyza nın artık konuşacak takati kalmamıştı

Bu esnada arkada kapı yavaşça açıldı Handan ablasının kalktığını duymuş o da uyanmıştı Feyza arkasında bir küçük ses bir hıçkırık duydu Döndü gelen küçük kız kardeşi Handan dı Abla ne olur gitmesen olmaz mı diye yalvardı O daha küçüktü Evliliğin ne olduğunu bilmiyordu Feyza nın yüreğinde volkanlar patladı Kollarını kardeşine açtı Sonsuza uçuşan kelebekler gibi mavimsi sarımtırak yeşil Handan yanaklarında iki damla yaş ve titreyen dudaklarıyla ablasına tekrar yalvardı Ne olur abla kal gitme dedi Feyza cevap veremedi kelimeler boğazında düğümlendi Karşısında mahzun minik bir çehre buğulu bakışlarla ve elvedada saklanan küçücük hüzün dolu bir gülümseme ile ona bakıyordu Onu can bilen cananlarının boşluğa çaresiz seslenişiydi bu Ne olur kal gitme Gözyaşları yanaklarından nisan yağmuru gibi boşalmaya başlamıştı Ne olur kal gitme deme benim küçük kardeşim Annemi sana emanet ediyorum Artık onun kızı sensin bundan sonra Gözlerini kardeşinden kaçırdı dudakları titredi Ağlamaklı bir sesle Kim bilir bir gün yeniden yağar nisan yağmuru yeşerir tomurcuklar açar domur domur Bekle beni ayaz yemeden kal küçüğüm Yine minik bir ses bir damla gözyaşı Ablacığım ne olur kal gitme Feyza nın artık konuşacak takati kalmamıştı

Bu esnada arkada kapı yavaşça açıldı Handan ablasının kalktığını duymuş o da uyanmıştı Feyza arkasında bir küçük ses bir hıçkırık duydu Döndü gelen küçük kız kardeşi Handan dı Abla ne olur gitmesen olmaz mı diye yalvardı O daha küçüktü Evliliğin ne olduğunu bilmiyordu Feyza nın yüreğinde volkanlar patladı Kollarını kardeşine açtı Sonsuza uçuşan kelebekler gibi mavimsi sarımtırak yeşil Handan yanaklarında iki damla yaş ve titreyen dudaklarıyla ablasına tekrar yalvardı Ne olur abla kal gitme dedi Feyza cevap veremedi kelimeler boğazında düğümlendi Karşısında mahzun minik bir çehre buğulu bakışlarla ve elvedada saklanan küçücük hüzün dolu bir gülümseme ile ona bakıyordu Onu can bilen cananlarının boşluğa çaresiz seslenişiydi bu Ne olur kal gitme Gözyaşları yanaklarından nisan yağmuru gibi boşalmaya başlamıştı Ne olur kal gitme deme benim küçük kardeşim Annemi sana emanet ediyorum Artık onun kızı sensin bundan sonra Gözlerini kardeşinden kaçırdı dudakları titredi Ağlamaklı bir sesle Kim bilir bir gün yeniden yağar nisan yağmuru yeşerir tomurcuklar açar domur domur Bekle beni ayaz yemeden kal küçüğüm Yine minik bir ses bir damla gözyaşı Ablacığım ne olur kal gitme Feyza nın artık konuşacak takati kalmamıştı

Bu esnada arkada kapı yavaşça açıldı Handan ablasının kalktığını duymuş o da uyanmıştı Feyza arkasında bir küçük ses bir hıçkırık duydu Döndü gelen küçük kız kardeşi Handan dı Abla ne olur gitmesen olmaz mı diye yalvardı O daha küçüktü Evliliğin ne olduğunu bilmiyordu Feyza nın yüreğinde volkanlar patladı Kollarını kardeşine açtı Sonsuza uçuşan kelebekler gibi mavimsi sarımtırak yeşil Handan yanaklarında iki damla yaş ve titreyen dudaklarıyla ablasına tekrar yalvardı Ne olur abla kal gitme dedi Feyza cevap veremedi kelimeler boğazında düğümlendi Karşısında mahzun minik bir çehre buğulu bakışlarla ve elvedada saklanan küçücük hüzün dolu bir gülümseme ile ona bakıyordu Onu can bilen cananlarının boşluğa çaresiz seslenişiydi bu Ne olur kal gitme Gözyaşları yanaklarından nisan yağmuru gibi boşalmaya başlamıştı Ne olur kal gitme deme benim küçük kardeşim Annemi sana emanet ediyorum Artık onun kızı sensin bundan sonra Gözlerini kardeşinden kaçırdı dudakları titredi Ağlamaklı bir sesle Kim bilir bir gün yeniden yağar nisan yağmuru yeşerir tomurcuklar açar domur domur Bekle beni ayaz yemeden kal küçüğüm Yine minik bir ses bir damla gözyaşı Ablacığım ne olur kal gitme Feyza nın artık konuşacak takati kalmamıştı

Bu esnada arkada kapı yavaşça açıldı Handan ablasının kalktığını duymuş o da uyanmıştı Feyza arkasında bir küçük ses bir hıçkırık duydu Döndü gelen küçük kız kardeşi Handan dı Abla ne olur gitmesen olmaz mı diye yalvardı O daha küçüktü Evliliğin ne olduğunu bilmiyordu Feyza nın yüreğinde volkanlar patladı Kollarını kardeşine açtı Sonsuza uçuşan kelebekler gibi mavimsi sarımtırak yeşil Handan yanaklarında iki damla yaş ve titreyen dudaklarıyla ablasına tekrar yalvardı Ne olur abla kal gitme dedi Feyza cevap veremedi kelimeler boğazında düğümlendi Karşısında mahzun minik bir çehre buğulu bakışlarla ve elvedada saklanan küçücük hüzün dolu bir gülümseme ile ona bakıyordu Onu can bilen cananlarının boşluğa çaresiz seslenişiydi bu Ne olur kal gitme Gözyaşları yanaklarından nisan yağmuru gibi boşalmaya başlamıştı Ne olur kal gitme deme benim küçük kardeşim Annemi sana emanet ediyorum Artık onun kızı sensin bundan sonra Gözlerini kardeşinden kaçırdı dudakları titredi Ağlamaklı bir sesle Kim bilir bir gün yeniden yağar nisan yağmuru yeşerir tomurcuklar açar domur domur Bekle beni ayaz yemeden kal küçüğüm Yine minik bir ses bir damla gözyaşı Ablacığım ne olur kal gitme Feyza nın artık konuşacak takati kalmamıştı

Bu esnada arkada kapı yavaşça açıldı Handan ablasının kalktığını duymuş o da uyanmıştı Feyza arkasında bir küçük ses bir hıçkırık duydu Döndü gelen küçük kız kardeşi Handan dı Abla ne olur gitmesen olmaz mı diye yalvardı O daha küçüktü Evliliğin ne olduğunu bilmiyordu Feyza nın yüreğinde volkanlar patladı Kollarını kardeşine açtı Sonsuza uçuşan kelebekler gibi mavimsi sarımtırak yeşil Handan yanaklarında iki damla yaş ve titreyen dudaklarıyla ablasına tekrar yalvardı Ne olur abla kal gitme dedi Feyza cevap veremedi kelimeler boğazında düğümlendi Karşısında mahzun minik bir çehre buğulu bakışlarla ve elvedada saklanan küçücük hüzün dolu bir gülümseme ile ona bakıyordu Onu can bilen cananlarının boşluğa çaresiz seslenişiydi bu Ne olur kal gitme Gözyaşları yanaklarından nisan yağmuru gibi boşalmaya başlamıştı Ne olur kal gitme deme benim küçük kardeşim Annemi sana emanet ediyorum Artık onun kızı sensin bundan sonra Gözlerini kardeşinden kaçırdı dudakları titredi Ağlamaklı bir sesle Kim bilir bir gün yeniden yağar nisan yağmuru yeşerir tomurcuklar açar domur domur Bekle beni ayaz yemeden kal küçüğüm Yine minik bir ses bir damla gözyaşı Ablacığım ne olur kal gitme Feyza nın artık konuşacak takati kalmamıştı