Efsa — Asım Öksüz

Yüzü dökülüyordu Yüzünden sitem akıyor avuçlarını vücudunun en güzel yeri olarak tasvir eden bir ruh hali içerisinde adımlıyordu Yıkık binanın en alt katına usulca girdi Pencereler kapalıydı Zaten penceresi de yok gibiydi İçerisi ayazdı Soğuk vuruyordu Soğuk damarları kaskatı edecek kadar soğuktu Yazmam lazım diye mırıldandı Yazmak unutmak demekti Ya da hatırlamak Sahi hangisi daha afilliydi Unutmak dedi Unutmak daha kolay Cebinden tek sigarasını çıkardı Yakmayı düşündü Vazgeçti Duraksadı daha doğrusu Yakmak için erkendi Eğildi Belli ki yerde bir şeyler arıyordu Belki küçük bir böcek Böyle en siyahından Ruh gibi Simsiyah Gezindi biraz Sonra olmayan pencereye yöneldi Kenarına kadar geldi Sigarasını yaktı Böceği bulamamıştı Pencereden dışarıya baktı Siyah gördü Öyle ya duvarlar da siyahtı Vatandaşın lügatında kara img src https s3 eu west 1 amazonaws com dia kitadagitim ckeditor_assets pictures 53 content_1_original_original jpg alt height 15 width 15 font size 1 color white font img