Ejderhalar — Edith Nesbit

Tolstoy un çocuklar için yazmış olduğu bu hikâyeler öncelikle ruha ve kalbe dokunuyor Küçükleri olduğu kadar büyükleri de etkileyen bu hikâyeler yaşamın içinden okuyucuya ulaşmaktadır Hikâyeler tek tek isimlendirilmiş olmasına rağmen bir bütün olarak okuduğu zaman okuyucuya daha farklı bir şekilde tesir etmektedir Hikâyelerde sevgi dostluk yaşamın acıları iş hayatı kahramanlık iyimserlik ve hayırseverliği akıcı bir dille çocuklara anlatmayı bilmiştir Tolstoy un bu kitabında ki hikâyeler dünya çocukları için yazılmış olup sevgi dolu çocukların yetişmesine hizmet etmeyi amaçlamıştır

Kızıl Ejderha tekrar göründü Her zamankinden yarım saat erken gelmişti çünkü Mantikor un sesini duymuştu Onu haklamaya kararlıydı Ejderhayı gören Mantikor hemen tabanları yağladı Sanırım çoktan anlamış olmalısınız bu Mantikor Ejderha avlayan türden bir Mantikor değildi Mantikorla Ejderha arasında bir kovalamaca başladı Avcısından kaçamayacağını anlayan Mantikor saklanmaya karar verdi Şehir postanesinin kapısını açık görünce hemen içeri daldı Sabah postasının arkasına saklanmaya çalışırken Ejderha onu gördü Vakit kaybetmeden üzerine çullandı Bir gürültü koptu Mantikor un acı miyavlaması şehrin her yanından duyulabiliyordu Yediği kediler ve içtiği sütler sesine iyi gelmişti Ardından hüzünlü bir sessizlik oldu Pencereleri postaneye bakan insanlar Ejderhanın alev ve duman püskürterek postanenin merdivenlerinden indiğini gördü Mantikor un kürkünden koparttığı tüyleri ve taahhütlü mektup parçalarını tükürüyordu

Kızıl Ejderha tekrar göründü Her zamankinden yarım saat erken gelmişti çünkü Mantikor un sesini duymuştu Onu haklamaya kararlıydı Ejderhayı gören Mantikor hemen tabanları yağladı Sanırım çoktan anlamış olmalısınız bu Mantikor Ejderha avlayan türden bir Mantikor değildi Mantikorla Ejderha arasında bir kovalamaca başladı Avcısından kaçamayacağını anlayan Mantikor saklanmaya karar verdi Şehir postanesinin kapısını açık görünce hemen içeri daldı Sabah postasının arkasına saklanmaya çalışırken Ejderha onu gördü Vakit kaybetmeden üzerine çullandı Bir gürültü koptu Mantikor un acı miyavlaması şehrin her yanından duyulabiliyordu Yediği kediler ve içtiği sütler sesine iyi gelmişti Ardından hüzünlü bir sessizlik oldu Pencereleri postaneye bakan insanlar Ejderhanın alev ve duman püskürterek postanenin merdivenlerinden indiğini gördü Mantikor un kürkünden koparttığı tüyleri ve taahhütlü mektup parçalarını tükürüyordu

Kızıl Ejderha tekrar göründü Her zamankinden yarım saat erken gelmişti çünkü Mantikor un sesini duymuştu Onu haklamaya kararlıydı Ejderhayı gören Mantikor hemen tabanları yağladı Sanırım çoktan anlamış olmalısınız bu Mantikor Ejderha avlayan türden bir Mantikor değildi Mantikorla Ejderha arasında bir kovalamaca başladı Avcısından kaçamayacağını anlayan Mantikor saklanmaya karar verdi Şehir postanesinin kapısını açık görünce hemen içeri daldı Sabah postasının arkasına saklanmaya çalışırken Ejderha onu gördü Vakit kaybetmeden üzerine çullandı Bir gürültü koptu Mantikor un acı miyavlaması şehrin her yanından duyulabiliyordu Yediği kediler ve içtiği sütler sesine iyi gelmişti Ardından hüzünlü bir sessizlik oldu Pencereleri postaneye bakan insanlar Ejderhanın alev ve duman püskürterek postanenin merdivenlerinden indiğini gördü Mantikor un kürkünden koparttığı tüyleri ve taahhütlü mektup parçalarını tükürüyordu