Eleğimsağma — Hakan İlhan Kurt

çocuk uzat saçını o simsiyâh dalından bir devr i fâziletin hazzı yükselir ancak babil in o büyülü asmalarından kalan muzâhir bakışından saçılır râyihalar ihtimâl ki geceye siyim siyim yağarak rehin seslenişlerin hicrânını kucaklar uzat saçını çocuk uzat ki boncuk boncuk natürel nağmelerdir yazdıklarına mehaz ılık izdüşümü âşk derin mi derin soluk ve bir de çırılçıplak sefih sesli bu san at kuşatır çepeçevre dört yanını bembeyaz bembeyaz doruğunda mûtenâ bir saltanat çocuk saçını uzat sonra tutan da olmaz maruf kelimeleri cebinde boğum boğum ve çırpınır her hece inler mısrada infaz her sabahın öncesi tutuşur cümle ervâh güne ruh yarısından ilişir ki bir yudum fesleğen sağımında zikre sarılır berzâh saçını uzat çocuk yoksa avuç avuç kum damlalarını savar hiç düşünmeden sahil yoksa hiç acımadan intizarında mahrum yakamozlar kovalar ardın sıra süreğen devinir dalgasıyla pastoral dinli menzil ve köpüklerde kalır yosun yeşili keben çocuk uzat saçını bu o kadar zor değil altı üstü masmavi apaçık bir asuman karanlık gecelerde ışıl ışıl bir kandil ve bir ruh aydınlığı yüreğine vuracak uzat saçını çocuk o simsiyâh dalından bir devr i fâziletin hazzı yükselir ancak