Elfiya — Belgin Karabulut

Yıllar sonra benim mis kokulu Cundama geri dönmüştüm Sanki hiç ayrılmamışçasına oraya aittim bir o kadar da asırlarca ayrı kalmışçasına yabancıydım Her şey bıraktığım yerde duruyordu Oysa ne çok şey değişmişti İşte evim karşımdaydı giderken canımın yarısını bıraktığım güzel evim Gözlerim karşı eve gitti sanki pencereden Tuan beni görecek aşağıya koşacaktı Daha fazla bakamadım Demir kapıyı açmaya çalışırken ağacım sessizce sitem ediyordu Yıllarca onu mahzun bırakmıştım Dili olsaydı da benimle konuşsaydı

Yıllar sonra benim mis kokulu Cunda ma geri dönmüştüm Sanki hiç ayrılmamışçasına oraya aittim bir o kadar da asırlarca ayrı kalmışçasına yabancıydım Her şey bıraktığım yerde duruyordu Oysa ne çok şey değişmişti İşte evim karşımdaydı giderken canımın yarısını bıraktığım güzel evim Gözlerim karşı eve gitti sanki pencereden Tuan beni görecek aşağıya koşacaktı Daha fazla bakamadım Demir kapıyı açmaya çalışırken ağacım sessizce sitem ediyordu Yıllarca onu mahzun bırakmıştım Dili olsaydı da benimle konuşsaydı